زندگی در “ارتفاعات ” میزان خودکشی را افزایش می دهد

زندگی در “ارتفاعات ” میزان خودکشی را افزایش می دهد

هم رسان: گروهی از دانشمندان دانشگاه یوتا به سرپرستی دکتر برنت مایکل کییس با انجام تحقیقاتی به این نتیجه رسیدند که افراد ساکن در مناطق مرتفع تر بیشتر در معرض خطر خودکشی هستند. این محققان یک نظریه درباره دلیل این مسئله و همچنین توصیه هایی درباره آن ارائه کرده اند.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، کییس و همکاران او در این مطالعه ۱۲ تحقیق انجام شده در گذشته را مورد بررسی قرار دادند که همگی آنها درباره رابطه خودکشی یا افسردگی با ارتفاع بودند. این دانشمندان به این نتیجه رسیدند که خودکشی در ایالت ها کوهستانی آریزونا، کلرادو، آیداهو، مونتانا، نوادا، نیومکزیکو، یوتا و وایومینگ شایع تر است، البته آلاسکا و ویرجینیا نیز از نرخ بالایی برخوردار هتسند.
دانشمندان در بررسی میزان خودکشی در مناطق مختلف آمریکا متوجه شدند که میزان خودکشی در هر ۱۰۰هزار نفر در ارتفاعات ۱۷٫۷، در ارتفاعات متوسط ۱۱٫۹ و در ارتفاعات کم تنها ۴٫۸ نفر است. به هر حال به جای این که یک افزایش یکنواخت در میزان خودکشی با افزایش ارتفاع وجود داشته باشد، این نرخ در ارتفاعات بین تقریبا ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ پایی از افزایش ناگهانی برخوردار است.

اگرچه این مطالعات عوامل دیگری که ممکن است منجر به افزایش میزان خودکشی در بعضی از جاها می شوند را در نظر نگرفته است، اما باید به خاطر داشت که عوامل دیگری مانند فقر و درآمد پایین نیز نقش مهمی در این اتفاق ایفا می کنند. اما مسئله جالب توجه این است که افراد ساکن در ارتفاعات در معرض خطر کمتر مرگ به خاطر سایر علت ها هستند. همچنین این دانشمندان متوجه شدند که داشتن سلاح گرم در خانه نیز نمی تواند با عامل ارتفاع برابری کند.
طبق گفته های گروه کییس دلیل افزایش خودکشی در ارتفاعات می تواند اختلالی با نام hypobaric hypoxia مزمن یا کاهش سطح اکسیژن خون به دلیل فشار پایین اتمسفر باشد. این محققان معتقدند که می توان این مشکل را با استفاده از دارو و درمان برای کاهش سطح سروتونین ناقل عصبی یا تحت تاثیر قرار دادن انرژی زیستی مغز مورد توجه قرار داد.
این تحقیق اخیرا در مجله Harvard Review of Psychiatry منتشر شده است.

نوشته زندگی در “ارتفاعات ” میزان خودکشی را افزایش می دهد اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

روش جدید درمان فوبیا با “خواندن ذهن”

روش جدید درمان فوبیا با “خواندن ذهن”

هم رسان: دانشمندان ژاپنی و آمریکایی به تازگی سیستم جدیدی را توسعه داده اند که امید می رود با استفاده از آن بتوان افراد مبتلا به فوبیای حاد را درمان کرد. این سیستم مبتنی بر fMRI ( تصویرسازی تشدید مغناطیسی کارکردی ) است و با استفاده از آن می توان تصویری را که بیمار از آن می ترسد را دید.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، در ابتدای کار، از مغز ۳۰ فرد سالم از نظر روان شناختی در حین تماشای تصاویر مختلف حیوانات اسکن fMRI گرفته شد. دانشمندان با این کار توانستند الگوهای منحصر به فرد فعالیت مغزی مربوط به درک تصاویر موجودات را دریابند. گرچه اختلاف های فیزیولوژیکی بین شرکت کنندگان وجود داشت اما با این حال الگوهای قابل تشخیص مشترکی نیز دیده می شد.

در مرحله بعد اسکن fMRI بر روی مغز ۱۷ فرد که ترس شدیدی از حداقل دو حیوان داشتند (به عنوان مثال مار و عنکبوت) انجام شد. یک کامپیوتر اسکن های آنها را در لحظه تجزیه و تحلیل می کرد و هر بار که سیگنال های مغزی مربوط به ترس از یک موجود را تشخیص می داد (حتی اگر فرد در ناخودگاه تصویری را مجسم کرده بود)، شرکت کنندگان یک پاداش نقدی ناچیز دریافت می کردند. بدین ترتیب ، آنها دیدگاه مثبتی نسبت به حیوانات پیدا می کردند به طوری که آزمایش ها نشان می داد که پس از این از آنها ترس کمتری داشتند.
در روش های سنتی، فوبیا از طریق قرار گرفتن در موقعیت ترس یا نمایش صحنه های ترسناک درمان می شود. این کار می تواند برای بیمار بسیار ناخوشایند باشد به طوری که بسیاری از بیماران از درمان خودداری می کنند. به همین دلیل دانشمندان ابتدا الگوهای مغزی افراد سالم ذهنی را تجزیه تحلیل کردند بنابراین افراد مبتلا به فوبیا می توانستند از تماشای تصاویر حیواناتی که از آنها وحشت داشتند صرف نظر کنند.
در نهایت ، امید می رود که بتوان از این روش جدید به عنوان یک روش درمانی با ناراحتی و ترس کمتر برای بیماران فوبیا استفاده کرد.
اخیراً مقاله ای در این خصوص در مجله ی Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America منتشر شده است.

نوشته روش جدید درمان فوبیا با “خواندن ذهن” اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

ارزیابی آسیب های عصبی بیماران دیابتی با نگاه کردن به چشم آنها

ارزیابی آسیب های عصبی بیماران دیابتی با نگاه کردن به چشم آنها

هم رسان: تقریبا نیمی از افرادی که برای بیش از ۱۰ سال از دیابت نوع ۲ رنج می برند، کاهش عملکرد عصبی را تجربه می کنند که معمولا این کاهش عملکرد از پای آنها شروع می شود. از آنجایی که این مسئله می تواند باعث زخم شدن و یا حتی قطع عضو شود، بنابراین تشخیص زمان شروع از اهمیت زیادی برخوردار است و تنها یک تست چشم می تواند برای تشخیص این اختلال کافی باشد.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، فیبرهای عصب محیطی که تحت تاثیر این بیماری قرار می گیرند نه تنها در پوست وجود دارند بلکه در قرنیه چشم نیز قابل مشاهده هستند. از آنجایی که قرنیه چشم شفاف است در نتیجه بررسی آسیب این فیبرها در قرنیه بسیار راحت تر از پوست است.
تیم تحقیقاتی دانشگاه Umeå به سرپرستی پروفسور اولوف رولندسون با در نظر گرفتن این مسئله و با استفاده از یک میکروسکوپ اسکن لیزری تست های چشمی در ۸۲ نفر که همگی تقریبا ۶۹ ساله بودند انجام داد. تقریبا نیمی از این افراد مبتلا به بیماری دیابت نوع ۲ بودند.

دانشمندان با انجام این تست دریافتند که تراکم عصب قرنیه در افراد مبتلا به دیابت کمتر از افراد سالم است، و این تراکم مخصوصا در افرادی که بیش از ده سال با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند بسیار کمتر است.
این تست ها به صورت غیرتهاجمی بودند و انجام آنها تنها ده دقیقه طول کشید. همچنین این تیم موفق به ایجاد یک برنامه کامپیوتری شد که به صورت خودکار میزان آسیب عصبی را بر اساس تراکم عصب قرنیه ارزیابی می کرد.
رولندسون می گوید:” اگرچه هنوز درمانی برای این بیماری وجود ندارد، اما تشخیص اولیه تغییرات ایجاد شده در عصب ها همواره یک امتیاز به حساب می آید. بنابراین یافتن یک روش تشخیصی سریع و ایمن تا حد زیادی ارزشمند است.”
این تحقیق اخیرا در مجله Investigative Ophtalmology & Visual Science منتشر شده است.

نوشته ارزیابی آسیب های عصبی بیماران دیابتی با نگاه کردن به چشم آنها اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico