بررسی تخصصی گلکسی اس ۹ سامسونگ؛ جواهری در قصر

بررسی تخصصی گلکسی اس 9 سامسونگ؛ جواهری در قصر

دو قطبی ها بخش پررنگی از زندگی روزمره ما را تشکیل می دهند. رقابت هایی کلاسیک و قدیمی که به تدریج به آیین های سنتی تبدیل شده اند و سالهاست هیجان و استرس را توامان به زندگی انسان تزریق می کنند. رقابت بین آدیداس و نایکی، بارسلونا و رئال مادرید، لیونل مسی و کریستیانو رونالدو، اینتل و ای ام دی و البته سامسونگ و اپل. رقابت بین این دو غول دنیای تکنولوژی بیش از یک دهه در جریان است. از ادعای کپی کردن طراحی سخت افزاری و نرم افزاری محصولات اپل توسط سامسونگ گرفته تا رقابت برای فتح بازارهای آمریکا و چین و پرونده های متعدد حقوقی دیگر که بعضی از آنها با صلح به پایان رسیده و بعضی دیگر جریمه های سنگینی را روی دست بازنده گذاشته اند. اما سامسونگ در تمام این سال ها تلاش کرده خود را به عنوان بزرگترین و قدرتمندترین تولید کننده تلفن های هوشمند در جهان ثابت کند. در این مدت رقابت همیشه داغ و پر هیجان دنبال شده و حتی با وجود اینکه تعداد محصولات خط تولید اپل به مراتب کمتر از مدل های مختلف معرفی شده توسط سامسونگ در یک سال است، اما سامسونگ با روندی مستحکم همواره به دنبال تبدیل شدن به شماره یک بوده است. در سال ۲۰۱۸ جدیدترین محصول آنها، گلکسی اس ۹، در اختیار ما قرار گرفته تا نگاهی به آن داشته باشیم و به این سوال پاسخ دهیم که آیا سامسونگ همچنان در حال صعود به قله است یا خیر.

بسیاری از علاقمندان به تلفن های هوشمند در انتظار انقلاب بعدی این دستگاه ها هستند. شاید چندان بیراه نباشد که آخرین انقلاب بزرگ صورت گرفته در این دستگاه ها را به یک دهه قبل نسبت دهیم. در هر صورت به نظر می رسد تکنولوژی در حال حاضر در مرحله ای قرار دارد که هنوز دانش و توان کافی برای یک انقلاب بزرگ وجود ندارد. از طرفی افزایش رقابت در بین سازندگان تلفن های هوشمند عموما بارقه هایی از خلاقیت را ایجاد می کند که می توانند کاربران را یک سال دیگر به ارتقای دستگاه های خود تشویق نمایند. گلکسی اس ۹ سامسونگ ترکیبی از تکامل و  خلاقیت های غیر انقلابی است. اولین گام در بررسی این گزاره داشتن نگاهی به طراحی Galaxy S9 خواهد بود. در نگاه اول گلکسی اس ۹ هیچ تفاوتی با اس ۸ ندارد. حتی شاید در نگاه های دوم و سوم هم نتوانید تفاوت خاصی بین این دو دستگاه پیدا کنید. دلیل چنین امری نه ناتوانی سامسونگ در ارائه محصولی متفاوت، بلکه به کمال رسیدن سبک طراحی آنهاست. گلکسی اس ۸ از نظر طراحی دستگاهی فوق العاده به حساب می آمد که تنها یک نقطه ضعف عمده داشت و همین نکته باعث میشد نتوان آن را صاحب بهترین طراحی انجام شده در تاریخ تلفن های هوشمند دانست (بدون شک می دانید که درباره محل قرار گرفتن سنسور اثر انگشت صحبت می کنیم). سامسونگ در گلکسی اس ۹ این مشکل را برطرف کرده و حالا محصولی بی نقص با طراحی فوق العاده چشمگیر را در اختیار علاقمندان قرار داده.

هر چند شاید بتوان گفت این طراحی می بایست سال گذشت در محصولات اعمال میشد اما قبول این موضوع نیز تفاوتی در درخشان بودن طراحی گلکسی اس ۹ ندارد. در دست گرفتن این گوشی متفاوت ترین حس ممکن را به کاربر منتقل خواهد کرد. دستگاهی با نسبت تصویر ۱۸٫۵ به ۹ که این خصوصیت را تنها روی کاغذ ارائه نمی کند و در عمل نیز می توانید با یک نگاه تفاوت نسبت تصویر آن را با همه گوشی های دیگر بازار مشاهده کنید. اس ۹ نسبت به رقبای مستقیم و غیر مستقیم خود باریک تر و کشیده تر است و همین نکته باعث می شود در دست گرفتن آن فوق العاده راحت باشد.

اگر بخواهیم در بخش طراحی به تفاوت های اس ۹ و اس ۸ اشاره کنیم ابتدا باید تغییر در طراحی بلندگوی زیر دستگاه را در نظر بگیریم که در مقایسه با مدل پنجره ای سال قبل حالا به یک شیار باریک تبدیل شده. البته این تنها اسپیکر اس ۹ نیست و بلندگوی مورد استفاده برای مکالمه هم با حفظ سمت به اسپیکر دیگری تغییر کاربری داده تا گلکسی اس ۹ دارای بلندگوهای استریو باشد. صدای تولید شده توسط این اسپیکرها بلند و شفاف است اما در حداکثر شدت کیفیت خود را از دست می دهد و بهترین عملکردش را در محدوده ۷۰ تا ۸۰ درصد توان ارائه می دهد. هر چند به همراه اس ۹ یک هدفون AKG نیز در بسته بندی وجود دارد که یکی از بهترین نمونه ها در کلاس خود است و می تواند به انتخاب اول کاربران برای گوش دادن به موسیقی تبدیل شود.

شاید در سال ۲۰۱۸ سخن گفتن از این موضوع کمی عجیب باشد اما حفظ کردن جک ۳٫۵ میلیمتری برای اس ۹ یک امتیاز مثبت برای سامسونگ به حساب خواهد آمد. بسیاری از کاربران هنوز تمایلی به تغییر ابزارهای گوش کردن به موسیقی خود ندارند و از سوی دیگر اضافه شدن گجت دیگری که به شارژ شدن نیاز دارد (هدست های بیسیم) دردسر بیشتری برای کاربران ایجاد می کند.

دیگر تغییر در طراحی نیز هر چند بسیار کوچک و ریزبینانه، به قاب فلزی پیرامون دستگاه باز می گردد. این قاب فلزی که باعث افزایش استحکام بدنه گوشی شده در اس ۸ دارای ظاهری براق بود اما در اس ۹ به صورت مات درآمده و باید گفت با افزودن به یکپارچگی در طراحی باعث جذابیت بیشتر دستگاه نیز شده است.

همانند سال قبل نمایشگر دستگاه بیش از ۸۴ درصد از نمای روبرویی آن را تشکیل می دهد. به لطف هنرنمایی سامسونگ حاشیه ها در اطراف نمایشگر با انحنای فوق العاده ای جایگزین شده اند که قبلا در مدل های Edge شاهد بودیم و از سال گذشته در همه گوشی های سری S به کار گرفته می شود. در بالا و پایین نمایشگر نیز حاشیه ها تا حد ممکن به سمت لبه ها عقب رانده شده اند و تنها دو نوار بسیار باریک در دو طرف را شکل می دهند. احتمالا می توان اینطور ادعا کرد که اگر رقبای سامسونگ توانایی تولید پنل های نمایشگر خمیده را داشتند همگی از همین طراحی استفاده می کردند و هیچگاه شاهد بروز پدیده ای به نام Notch نبودیم. اما این توانایی در حال حاضر تنها در اختیار سامسونگ است و آنها به بهترین شکل از آن استفاده می کنند.

نمایشگر ۵٫۸ اینچی گلکسی اس ۹ بهترین نمایشگر موجود در جهان است. چگالی پیکسلی ۵۶۸ppi در کنار تکنولوژی Super AMOLED سامسونگ ترکیبی بی رقیب ارائه می کنند. تماشای هر محتوایی از عکس گرفته تا ویدئو و متن در صفحات وب یا فایل های pdf روی این صفحه دلنشین و دور از خستگی است. رنگ ها کاملا گرم به نمایش در می آیند و شدت روشنایی به اندازه ای است که حتی زیر نور مستقیم آفتاب نیز می توانید بدون مشکل از گوشی استفاده کنید. این نمایشگر از ویدئوهای HDR پشتیبانی می کند و این به معنی کیفیت بیشتر مشاهده محتوای ویدئویی با اس ۹ است. باید گفت اس ۹ دارای بهترین ترکیب از نظر ابعاد و وزن در بین گوشی های دیگر بازار است زیرا با ۱۶۳ گرم وزن نه کوچک و ناامید کننده ظاهر شده و نه بزرگ و سخت در حمل کردن و استفاده.

در نمای پشتی دوربین اصلی و سنسور اثر انگشت دیده می شوند. حسگر اثر انگشت بحث برانگیز ترین نکته درباره GS8 بود اما حالا در S9 در موقعیتی مناسب و زیر دوربین قرار گرفته تا دسترسی به آن ساده تر شده و علاوه بر آن به لطف برآمدگی بسیار جزئی لبه های آن به سرعت توسط انگشت اشاره پیدا می شود و در نتیجه انتقادی بابت لمس اشتباه لنز به جای حسگر ایجاد نخواهد شد. سنسور اثر انگشت اس ۹ سریعترین سنسور موجود در بازار نیست اما یکی از دقیق ترین آنهاست. علاوه بر این سامسونگ این گوشی را به تکنولوژی تشخیص بیومتریک جدیدی به نام اسکن هوشمند نیز مجهز کرده که ترکیبی از تکنولوژی های تشخیص چهره و تشخیص عنبیه است و در عمل با دقت بسیار زیادی کار می کند. البته اینجا خبری از سنسورهای فروسرخ نیست و در تاریکی نمی توان روی استفاده از قابلیت اسکن هوشمند حساب کرد، اما در حالت عادی با نور کم هم می توانید از این ویژگی در کنار حسگر اثر انگشت استفاده کنید.

رابط کاربری و باتری دو فاکتور ثابت مانده نسبت به سال قبل هستند. اس ۹ همچنان از یک باتری با ظرفیت ۳۰۰۰ میلی آمپر ساعت استفاده می کند که دارای قابلیت شارژ بیسیم و شارژ سریع است که برای شارژ شدن از صفر تا صد به زمانی در حدود ۱۰۰ دقیقه نیاز دارد. عملکرد باتری اس ۹ در بهترین حالت متوسط ارزیابی می شود. در پایان روز کاری با استفاده عادی از گوشی در حدود ۱۵ درصد ظرفیت باقیمانده در اختیار خواهید داشت که البته برای روز بعد کافی نیست و باید در پایان همان روز مجددا گوشی را شارژ کنید. این اتفاق با وجود ارتقای سخت افزاری اس ۹ رخ داده و شاید تنها نکته نا امید کننده درباره این گوشی باشد. رابط کاربری S9 نیز بدون تغییر همان Samsung Experience است که حالا مبتنی بر اندروید ۸ ساخته شده و ویژگی های آشنایی را برای کاربران قدیمی سامسونگ ارائه می کند.

اگر قبلا کاربر سامسونگ بوده اید هیچ مشکلی با این رابط کاربری نخواهید داشت. همه چیز درست در همان حالتی است که قبلا هم دیده اید و هیچ گزینه و قابلیت خاصی به آن اضافه نشده. اما اگر کاربر جدید این شرکت باشید شاید ویژگی هایی مانند قابلیت اضافه کردن میانبر دو پنجره ای (برای باز کردن همزمان دو اپلیکیشن در حالت multi window)، Smart Stay برای روشن نگه داشتن نمایشگر در زمانی که به آن نگاه می کنید و Edge Lighting که لبه های دورتادور نمایشگر را به چراغی برای نمایش نوتیفیکشن ها تبدیل می کند برایتان جذابیت داشته باشد. ضمن اینکه به دلیل وجود پنل خمیده، ویژگی Edge در این دستگاه نیز وجود دارد و با فعال کردن آن می توانید با کشیدن از لبه گوشی به سمت داخل یک منوی چند پنجره ای با قابلیت هایی مانند خط کش، قطب نما، دسترسی سریع به برنامه ها و مخاطبین و یا پخش کننده موزیک را مشاهده کنید.

البته سامسونگ امسال در رابط کاربری دوربین ویژگی AR Emoji را برای رقابت با Animoji اپل معرفی کرده اما باید اعتراف کرد این ویژگی به هیچ وجه نمی تواند با نمونه اپلی رقابت کند و تنها برای چند ساعت اول جالب و سرگرم کننده است. دلیل این امر نیز آن است که سامسونگ بر خلاف اپل برای ساخت اموجی های خود از سخت افزار اختصاصی استفاده نکرده و تنها از دوربین سلفی کمک می گیرد. شباهت کاراکترهای ساخته شده با سوژه اصلی در برخی موارد بسیار زیاد و در اکثر موارد نسبتا کم برآورد می شوند و در مجموع نباید روی AR Emoji حساب ویژه ای باز کنید.

همین ماجرا برای بیکسبی هم صدق می کند. دستیار هوشمند صوتی سامسونگ با وجود پیشرفت در چند سال گذشته همچنان وصله ای ناجور به حساب می آید. با اینکه بیکسبی می تواند دستوراتی مانند باز کردن اپلیکیشن ها و اعمال تغییراتی در آنها را انجام دهد، اما هوش مصنوعی آن به مراتب در درجه پایین تری از دستیار صوتی گوگل قرار می گیرد که آن هم به صورت پیش فرض در همه گوشی های اندرویدی در دسترس است.

اما تقریبا همه تغییرات گلکسی اس ۹ نسبت به گلکسی اس ۸ در حوزه سخت افزاری آن متمرکز شده اند. از نظر توان پردازشی اس ۹ هر آنچه از یک پرچم دار واقعی انتظار داریم را برآورده می کند. نسخه ای از این دستگاه که وارد ایران شده از پردازنده اگزینوس ۹۸۱۰ استفاده می کند که دارای پیکربندی مجزا هستند. به این معنی که چهار هسته تشکیل شده از Cortex A55 در فرکانس ۱٫۹۵ گیگاهرتز و چهار هسته دیگر از نوع Exynos M3 در فرکانس های ۲٫۷، ۲٫۳۱ و ۱٫۷۹ (برای دو هسته) گیگاهرتز ساختار اصلی SoC را شکل می دهند. ۴ گیگابایت حافظه رم از نوع LPDDR4 و سه مدل مختلف فضای ذخیره سازی ۶۴، ۱۲۸ و ۲۵۶ گیگابایتی دیگر بخش های فنی را شکل می دهند. در کنار این حافظه داخلی امکان استفاده از کارت microSD نیز فراهم شده است. و همان طور که از یک پرچم دار انتظار داریم هیچ کندی و لگی در هنگام کار با دستگاه مشاهده نمی شود. پردازش های سنگین ، اجرای بازی های گرافیکی و سوییچ کردن بین اپلیکیشن ها  بدون هیچ تاخیری انجام می شوند و دمای گوشی تحت هیچ کدام از این شرایط به سطح قابل لمسی نمی رسد. بنچمارک ها نیز همین نکته را نشان می دهند. از نظر نتایج بنچمارک ها تفاوت خاصی بین دو نوع پردازنده اسنپ دراگون ۸۴۵ و اگزینوس ۹۸۱۰ مشاهده نمی شود و در نتیجه می توان گفت سامسونگ تمامی دستگاه های خود را با یک توان پردازشی یکسان وارد بازار بین المللی کرده است.

و در نهایت باید به دوربین اشاره کرد که تمرکز اصلی سامسونگ حتی در رویداد معرفی گلکسی اس ۹ و اس ۹ پلاس را به خود اختصاص داده بود. اس ۹ بر خلاف برادر بزرگتر خود دارای یک دوربین اصلی است. با این حال اصلی ترین تغییر ایجاد شده در دوربین های جدید سامسونگ یعنی گشودگی دیافراگم متغیر در GS9 نیز وجود دارد. سامسونگ به وسیله یک قطعه مکانیکی دیافراگم دوربین را بین دو حالت f1.5 و f2.4 تغییر می دهد. این کار از نظر فنی باعث می شود در حالت f1.5 نور بیشتری در اختیار سنسور قرار گیرد و در نتیجه در شرایط نوری ضعیف تصاویری با جزئیات بیشتر، روشن تر و با نویز کمتر ثبت شوند. اما در عمل نکته ای وجود دارد که باید به آن توجه کرد. در حالت پیش فرض تنظیمات دوربین بر روی استفاده از گشودگی دیافراگم f1.5 قرار دارد. زمانی که قصد دارید از ویژگی دیافراگم متغیر استفاده کنید ابتدا باید وارد حالت عکاسی Manual شده و سپس دیافراگم را بین دو حالت تغییر دهید. حتی در شرایط عکاسی manual هم این امکان وجود دارد که ابتدا همه تنظیمات را به صورت خودکار مشخص کنید و بعد موارد مورد نظرتان را به شکل دستی تغییر دهید (که این قابلیت در همه دوربین ها وجود دارد). این کار باعث می شود به جز در شرایطی که قصد داشته باشید همه کنترل های دوربین را در زمان عکاسی خودتان در اختیار داشته باشید تفاوت خاصی بین f1.5 و f2.4 حس نکنید. ضمن اینکه این سوال نیز مطرح خواهد شد. در حالت عکاسی Auto نیز دوربین به صورت پیش فرض از f1.5 استفاده می کند. در نتیجه باید گفت ویژگی دیافراگم متغیر با وجود حساب شدن به عنوان یک نوآوری در عمل کاربری چندانی ندارد و در واقع برد تبلیغاتی آن بر عملکردش در دنیای واقعی خواهد چربید.

عکس بالا در حالت f2.4 و عکس پایین در حالت f1.5 گرفته شده اند. همان طور که مشاهده می کنید تفاوت قابل ذکری بین این دو عکس به چشم نمی خورد

اما با همه این تفاسیر نمی توان کیفیت دوربین اس ۹ را نادیده گرفت. این دوربین در حال حاضر بهترین تصاویر را در بین تمامی تلفن های هوشمند ثبت می کند. چه در نور مناسب و در فضای باز و چه در محیط داخلی و با نور ضعیف عکس ها با جزئیاتی بسیار عالی، رنگ های غنی و با نویز فوق العاده کم ثبت می شوند و به راحتی می توانند بیننده را خیره کنند. با دیدن عکس های اس ۹ قبول خواهید کرد که این دوربین بی دلیل در صدر جدول امتیازی DxO Mark قرار نگرفته است. رابط کاربری دوربین نیز تغییر کرده و حالت های مختلف عکاسی ساده تر در دسترس کاربر قرار می گیرند.

دیگر نکته درباره دوربین هم امکان ضبط ویدیوهایی در حالت ۹۶۰ فریم در ثانیه است. متاسفانه این ویژگی هم بیش از آنکه کاربردی باشد تبلیغاتی به حساب می آید. مدت زمان ممکن برای ضبط ویدئوی ۹۶۰fps تنها ۰٫۲ ثانیه است که تنظیم کردن آن را حتی با کمک رابط کاربری دوربین (به وسیله باکسی که حرکت را تشخیص داده و به صورت خودکار به ضبط ویدیو می پردازد) بسیار دشوار می کند. از سوی دیگر کیفیت ویدیوهای ضبط شده ۷۲۰p است که در سال ۲۰۱۸ و برای یک پرچم دار چندان جالب به حساب نمی آید (در مقام مقایسه سونی در XZ2 ویدئوهای ۹۶۰fps را با کیفیت ۱۰۸۰p و برای مدت طولانی تری ضبط می کند).

سخت افزار

توضیحات

دوربین اصلی

دقت سنسور ۱۲ مگاپیکسل

دیافراگم متغیر f1.5 و f2.4

لرزشگیر اپتیکال، فوکس خودکار تشخیص فاز، فوکس دستی، عکاسی RAW، تشخیص چهره، عکاسی HDR

فیلمبرداری ۴K در حالت ۶۰ فریم در ثانیه

دوربین ثانویه

دقت سنسور ۸ مگاپیکسل

فوکس خودکار، عکاسی HDR

گلکسی اس ۹ را باید بهترین گوشی ساخته شده توسط سامسونگ از شروع به کار این شرکت در دنیای تلفن های هوشمند تا کنون دانست. هر چند باتری این گوشی متوسط است، رقیبی که سامسونگ برای انیموجی طراحی کرده قادر به رقابت با آن نیست و دستیار هوشمند صوتی این شرکت یک گزینه اضافه به حساب می آید اما دوربینی بسیار عالی با تصاویر خیره کننده، نمایشگری که احتمالا بهترین نمونه فعلی جهان است، سخت افزار بروز و طراحی تکامل یافته از جمله مهم ترین نکات مثبت اس ۹ هستند که پرداخت قیمت ۴ میلیون تومانی آن را کمی منطقی تر می کنند.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=۹٫۳; صفحه نمایش=۹٫۵; دوربین=۹٫۶; صدا=۹٫۱; طراحی=۹٫۵; باتری=۹; ارزش خرید=۹٫۲; {/REVIEW}

Powered by WPeMatico

بررسی تخصصی ال جی +V30؛ سورپرایز خداحافظی

بررسی تخصصی ال جی +V30؛ سورپرایز خداحافظی

ال جی یکی از معتبرترین و قدیمی ترین شرکت های فعال در حوزه الکترونیک و تکنولوژی است و در عین حال جزو خوش نام ترین کمپانی های این صنعت نیز به حساب می آید. آنها در طول دهه گذشته همواره در رقابتی تنگاتنگ با دیگر حاضران این بازار بزرگ و پر سود بودند و در این مسیر فراز و فرودهای بسیار زیادی را نیز تجربه کردند. توان بالای ال جی در ساخت پنل های نمایشگر نقطه اتکا برای بخش موبایل این شرکت به حساب می آمد تا روند نزولی فروش گوشی های این شرکت در چند سال اخیر پوشش داده شود. اما در نهایت مدیران ال جی اعلام کردند قصد دارند از سال ۲۰۱۸ روند متفاوتی را در تولید و فروش تلفن های هوشمند در پیش بگیرند و از این پس خبری از رقابت های هر ساله و رایج در دنیای گوشی های موبایل نخواهد بود. بخشی از این تصمیم را می توان به اتفاقات دو سال اخیر مرتبط دانست. جایی که ال جی وادار شد به دلیل قراردادهای تجاری دیگر کمپانی ها و به خصوص کوالکام، گوشی های جدید خود را با پردازنده هایی قدیمی تر وارد بازار کند و همین اتفاق ضرری بسیار سنگین به بازار بین المللی این شرکت وارد آورد. اما آخرین محصولی که احتمالا با سیاست های گذشته ال جی تولید و روانه بازار شده +V30 است. محصولی که تنها چند ماه بعد از معرفی V30 و در کمال تعجب مدت کوتاهی پیش از معرفی G7 (در صورتی که اسم آن تغییر نکند) وارد بازار شد. +V30 آخرین بخش از مهمانی بزرگ و پر هزینه ال جی در رقابت بسیار شدید تلفن های هوشمند بود تا از سال ۲۰۱۸ محصولات این شرکت با سیاستگذاری متفاوتی تولید شوند. این دستگاه در اختیار ما قرار داده شده تا نگاهی داشته باشیم به سورپرایز ال جی برای شام خداحافظی.

نشانه های امیدبخش

اجازه بدهید ابتدا به نکات مثبت +V30 بپردازیم. این دستگاه احتمالا خوش دست ترین گوشی ساخته شده توسط ال جی در سال های اخیر است. زمانی که به گوشی هایی با نمایشگر ۶ اینچی فکر می کنید اولین نکته خوش دست بودن آنهاست و باید اعتراف کرد بیشتر تلفن های هوشمند با صفحه نمایش ۶ اینچی و بزرگتر از آن نمی توانند امتیاز بالایی در این بخش کسب کنند. اما +V30 تنها ۷٫۳ میلیمتر ضخامت و ۱۵۸ گرم وزن دارد و برای مثال در مقایسه با گلکسی A8 Plus 2018 با همین اندازه نمایشگر و بدنه ساخته شده از شیشه با قاب فلزی تقریبا ۱ میلیمتر باریکتر و بیش از ۳۰ گرم سبک تر است. در نتیجه در دست گرفتن آن بسیار ساده بوده و در هنگام استفاده هیچ ترسی از سر خوردن و افتادن آن نخواهید داشت. البته گوشی هایی با بدنه شیشه ای همیشه دارای نقطه ضعف “جذب کننده اثر انگشت بودن” هستند اما اگر کمی منطقی به ماجرا نگاه کنیم در سال ۲۰۱۸ نمی توان این موضوع را یک نقطه ضعف به حساب آورد.

بر خلاف گوشی هایی مانند گلکسی اس ۸ و آیفون ۸، زیر لایه شیشه ای در بدنه پشتی +V30 صفحه ای طرح دار (در مقابل صفحه کاملا سفید یا مشکی ساده) قرار داده شده تا در گوشی جلوه ای زیباتر داشته باشد. قاب اطراف بدنه از جنس فلز است و لمس کردن آن کاملا حس استحکام را به کاربر منتقل می کند. در قسمت پشتی دستگاه به جز لنزهای دوگانه و لوگوی +V30 سنسور اثر انگشت هم وجود دارد که در نقش یک کلید برای باز کردن قفل دستگاه هم عمل می کند. این سنسور اثر انگشت عملکرد مناسبی دارد و هر چند سریعترین سنسور موجود در جهان نیست اما در دفعات متعدد استفاده خطایی توسط آن مشاهده نمی شود. 

یک نکته جالب درباره +V30 وجود تنها ۲ کلید فیزیکی روی لبه های کناری است که مربوط به کنترل بلندی صدا هستند. از آنجا که سنسور اثر انگشت روی بدنه پشتی در نقش کلید Home عمل می کند نیازی به قرار دادن یک کلید اضافی روی بدنه فلزی وجود ندارد و به دلیل غیر قابل تعویض بودن باتری (بر خلاف نسل قبلی یعنی V20) کلیدی برای باز کردن پشت دستگاه نیز در نظر گرفته نشده. به جز این کلیدها روی قسمت سمت چپ بدنه، در لبه پایینی شاهد قرار گرفتن پورت USB 3.0 و گریل بلندگو و در لبه بالایی پورت ۳٫۵ میلیمتری هستیم. خوشبختانه ال جی هم تصمیم گرفته همچنان به پورت ۳٫۵ میلیمتری وفادار بماند و از این نظر یک گام از شرکت های دیگر مانند هواوی پیشتر است. در نهایت باید گفت دپارتمان طراحی ال جی در این بخش سربلند خواهد بود.

نکته مثبت دیگر درباره +V30 سخت افزار قدرتمند آن است. قوی ترین چیپست پردازشی فعلی جهان یعنی اسنپ دراگون ۸۳۵ در قلب این دستگاه قرار گرفته و پردازشگر گرافیکی Adreno 540 به همراه ۶ گیگابایت حافظه رم و ۱۲۸ گیگابایت فضای ذخیره سازی داخلی از +V30 یک رایانه کامل می سازند. به جز بنچمارک ها که همگی با ثبت نمره های درخشان توسط نماینده ال جی پشت سر گذاشته می شوند، این دستگاه در اجرای بازی های گرافیکی سنگین، پردازش های منطقی، وبگردی و سوییچ کردن بین برنامه ها هیچ نقطه ضعفی از خود نشان نمی دهد. ضمن اینکه استفاده از یک چیپست مدرن باعث شده ال جی بتواند طول عمر بسیار بالاتری هم برای باتری گوشی فراهم کند.

این دستگاه از یک باتری با ظرفیت ۳۳۰۰ میلی آمپر ساعت استفاده می کند که با توجه به نمایشگر QHD شش اینچی شاید چندان قدرتمند به نظر نرسد اما در بررسی های انجام شده با یک بار شارژ کردن +V30 می توان روی ۲ روز کارکرد پیوسته و سنگین بدون نیاز به شارژ مجدد حساب باز کرد. این آمار شامل استفاده از شبکه های اجتماعی مانند تلگرام و اینستاگرام از طریق اینترنت موبایل، فیلمبرداری، عکس برداری، برقراری تماس و ارسال پیام و استفاده از نقشه است. اگر از دستگاه استفاده سبک تری دارید این گوشی بیش از ۳٫۵ روز همراه شما خواهد بود. به لطف بدنه شیشه ای استفاده از شارژر بیسیم هم در +V30 امکان پذیر شده. ضمن اینکه شارژ صفر تا صد گوشی کمی بیشتر از ۱٫۵ ساعت (در حدود ۱۱۰ دقیقه) زمان نیاز دارد و به لطف شارژ سریع می توانید در سی دقیقه به اندازه ۱ روز کاری شارژ ذخیره کنید. در واقع باید گفت باتری +V30 یکی از کلیدی ترین ویژگی های این دستگاه به حساب می آید.

دیگر امتیاز مثبت در حساب ال جی به دوربین +V30 اختصاص دارد. دوربین اصلی این دستگاه دارای آرایش دوگانه با لنزهای ۱۶ و ۱۳ مگاپیکسلی هستند. بر خلاف شرکت هایی مانند سامسونگ و اپل که لنز دوم را به عنوان یک لنز زوم به کار می برند یا هواوی که لنز دوم را برای عکاسی سیاه و سفید در نظر گرفته، ال جی دوربین دوم را به لنز واید مجهز کرده تا بتوانید عکس هایی با زاویه دید ۱۲۰ درجه ثبت کنید. اما کیفیت دوربین اصلی +V30 را باید عالی دانست. رنگ ها در تصاویر ثبت شده غنی و البته بدون اشباع هستند، جزئیات تا جای ممکن حفظ می شوند و به لطف دیافراگمی با گشودگی F1.6 می توان عکس های ماکرو حرفه ای ثبت کرد. ضمن اینکه وجود لرزشگیر اپتیکال باعث می شود نگران لرزش دست در هنگام عکاسی و فیلمبرداری نباشید.

رابط کاربری دوربین ال جی نیز فوق العاده حرفه ای و دقیق طراحی شده و در حالت Manual به انبوهی از امکانات برای گرفتن عکس هایی با کیفیت دسترسی خواهید داشت که از جمله می توان به تنظیم سفیدی، فوکس، ISO و سرعت شاتر اشاره کرد.

همچنین از جمله حالت های مختلف عکاسی که ال جی برای کاربران در نظر گرفته می توان به Snap Shot (برای گرفتن عکس هایی مخصوص شبکه های اجتماعی)، Match Shot (برای گرفتن عکس با دوربین اصلی و دوربین سلفی به صورت همزمان)، حالت Food Photography برای تنظیم در لحظه رنگ و گرمای عکس در بخش عکاسی و امکاناتی مانند فیلمبرداری صحنه آهسته و تایم لپس و Cine Video (برای داشتن افکت های حرفه ای در زمان فیلمبرداری) اشاره کرد. در مجموع دوربین +V30 تحت هیچ شرایطی حتی نور ضعیف هم باعث نا امیدی شما نخواهد شد.

 

 

سرزمین های میانی

کیفیت صدای تولید شده توسط بلندگوی +V30 کاملا متوسط است. با وجود بلندی قابل قبول صدا کیفیت آن از حدود ۷۰ درصد و بالاتر به میزان قابل ملاحظه ای با افت مواجه می شود. هر چند هندزفری موجود در بسته بندی کیفیت فوق العاده ای در بازتولید صدا دارد اما بلندگوی اصلی دستگاه آن طور که باید انتظارات را برآورده نمی کند. همین داستان درباره نمایشگر نیز صدق می کند. صفحه نمایش +V30 از نوع P-OLED است و در نتیجه یک گام رو به جلو نسبت به نمایشگرهای IPS برای گوشی های ساخت ال جی به حساب می آید؛ رنگ ها بدون اشباع نمایش داده می شوند، حداکثر روشنایی قابل قبول است و زیر نور خورشید نیز محتوای نمایشگر بدون مشکل دیده می شوند، اما این صفحه نمایش برای کسب حداکثر امتیاز ممکن هنوز جای کار دارد. کافیست کیفیت صفحه نمایش +V30 را با یکی از پنل های AMOLED سامسونگ مقایسه کنید تا متوجه این نکته شوید.

و در نهایت به رابط کاربری خواهیم رسید که به صورت بسیار گسترده ای توسط ال جی تغییر یافته. اگر قبلا از گوشی های ال جی استفاده کرده باشید می دانید رابط کاربری ال جی نسبت به اندروید خام بسیار متفاوت است. اصلی ترین تفاوت شاید در بخش تنظیمات دیده شود. جایی که ال جی نتوانسته پارامترهای گسترده تنظیمات را به صورتی منظم طبقه بندی کند و پیدا کردن یک گزینه خاص با وجود تب های اولیه و منوهای فرعی کمی سر در گم کننده است. با این وجود ممکن است جزو کاربرانی باشید که رابط کاربری ال جی را می پسندید و در نتیجه این بخش را با دیدگاهی منفی نمی بینید.

 

نیمه تاریک ماه

اما +V30 بدون نقص هم نیست. اولین نکته نسبت نمایشگر است. در حالی که حتی سازندگان گوشی های میان رده نیز به سمت استفاده از پنل هایی با نسبت ۱۸ به ۹ هستند ال جی همچنان در پرچمدار خود از نمایشگری با نسبت تصویر ۱۶ به ۹ استفاده می کند. شاید این نکته در نگاه اول ایراد بزرگی به حساب نیاید اما اگر نگاهی رو به آینده داشته باشید نمی توانید این مورد را نادیده بگیرید. دیگر نقطه ضعف +V30 عدم امکان عکاسی با افکت بوکه است. بسیاری از کاربران با توجه به تبلیغات گسترده سایر شرکت ها تمایل دارند عکس هایی با افکت بوکه ثبت کنند؛ حتی گوگل که از یک لنز در پیکسل ۲ استفاده می کند به کمک هوش مصنوعی این قابلیت را در دوربین خود گنجانده و از طرفی دستگاه های رده ورودی هواوی با لنز دوگانه هم از این ویژگی پشتیبانی می کنند، اما +V30 با وجود داشتن دوربینی بسیار عالی و لنز دوگانه قادر به ارائه افکت بوکه در زمان عکاسی نیست.

 

حرف آخر

+V30 دستگاهی جذاب، با دوربینی بسیار با کیفیت است که احتمالا بهترین تلفن هوشمند ساخته شده توسط ال جی به حساب خواهد آمد. اما کاربری که قصد خرید این گوشی را با وجود نکات ضعف گفته شده داشته باشد می بایست رقمی در حدود ۴ میلیون تومان بابت آن پرداخت کند. بخشی از این اتیکت قیمتی بسیار بالا به دلیل وضعیت نابسامان ارز در بازار ایران است اما با این وجود +V30 یک گوشی گران قیمت به حساب می آید که کمی دیر وارد بازار شده و انتخاب آن به صرف نظر کردن از نکات زیادی نیازمند است.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=۹٫۳; صفحه نمایش=۹; دوربین=۹٫۲; صدا=۹; طراحی=۹; باتری=۹٫۵; ارزش خرید=۸٫۹; {/REVIEW}

Powered by WPeMatico

بررسی تخصصی آنر ۷x: مقرون‌به‌صرفه و بی‌حاشیه

بررسی تخصصی آنر 7x: مقرون‌به‌صرفه و بی‌حاشیه

سال ۲۰۱۷ بدون شک سال فراگیر شدن نمایشگرهای با نسبت تصویر ۱۸:۹ بود. اما ایراد کار وقتی بیشتر به چشم میاید که متوجه شویم همه گوشی هایی که مجهز به این نمایشگرها بودند همگی پرچمدارانی گرانقیمت هستند. Honor متوجه این حفره خالی در بازار گوشی های هوشمند شد و با معرفی آنر ۷x توانست به اولین شرکتی تبدیل شود که پای نمایشگرهای با نسبت تصویر ۱۸:۹ را به دنیای گوشی های مقرون به صرفه باز کند. سال گذشته آنر ۶x موفق شده بود به یکی از بهترین گوشی های اقتصادی تبدیل شود، اکنون آنر ۷x با طراحی بدون حاشیه خود باید ثابت کند تا جانشین خوبی برای آن است. از این رو در این مطلب با هم به بررسی جدیدترین گوشی اقتصادی آنر، Honor 7x خواهیم پرداخت، با ما همراه باشید.

طراحی و ساخت

بدنه آنر ۷x تماماً از فلز ساخته شده است، که نمای جذابی به آن بخشیده است. قسمت پشت گوشی به غیر از لنزهای دوربین کاملاً مسطح می باشد. طراحی مسطح پشت این گوشی باعث شده است تا ضخامت آن نسبت به خیلی از گوشی های موجود در بازار کمتر باشد. با ضخامت ۴٫۶ میلیمتری آنر ۷x یکی از بهترین گزینه ها برای کسانی است که گوشی نازک می پسندند. قسمت پشت این گوشی به غیر دوربین ها و فلش میزبان حسگر اثر انگشت نیز می باشد که باعث شده دسترسی به آن به راحتی انجام پذیر باشد.

علیرغم اینکه آنر در سال ۲۰۱۷ گوشی فوق العاده زیبای آنر ۹ را معرفی کرده بود، که با قاب پشتی ساخته شده از ۱۵ لایه شیشه خمیده شده، تجربه بی نظیری را هنگام کار کردن به کاربر ارائه میکرد، اما از آنجاییکه ۷x گوشی پایین رده‌ی ارزان قیمتی است، خبری از جذابیت بی نظیر طراحی بدنه در آن نیست. با این وجود نمی توان این نکته را امتیازی منفی برای این گوشی در نظر گرفت، زیرا با وجود بدنه فلزی، آنر ۷x در میان گوشی های هم رده خود با فاصله یکی از بهترین طراحی ها را دارد.

لبه سمت راستی ۷x جایگاه کلیدهای تنظیم صدا و کلید پاور است. در حالیکه در لبه سمت چپ تنها شیار سیم کارت ها و کارت حافظه قرار گرفته است. در لبه بالایی میکروفن حذف نویز و در لبه پایینی جک ۳٫۵ میلیمتری هدفون، میکروفون مکالمه، بلندگو، درگاه MicroUSB و پایه های استند واقع شده است.

نمایشگر و سخت افزار

مهمترین ویژگی آنر ۷x نمایشگر آنست، چرا که نسبت تصویر ۱۸:۹ را برای اولین بار در گوشی ای با این قیمت به ارمغان آورده است. حاشیه های بسیار باریک این گوشی باعث شده تا در بدنه ای که پیش از این تنها پذیرای نمایشگرهای ۵٫۵ اینچی بوده، اکنون نمایشگر ۶ اینچی با کیفیت ۲۱۶۰×۱۰۸۰ پیکسل (HD+) جای گیرد. نمایشگری با این ابعاد تراکم پیکسلی ۴۰۸ ppi را برای ۷x به همراه دارد که با توجه به رده این گوشی خیره کننده است. به عنوان مثال این چنین کیفیت تصویری در نزدیکترین حالت در گوشی پرچمدار وان پلاس ۵T به چشم میخورد، که آن هم در رده متفاوت از ۷x چه از لحاظ سخت افزار و چه از لحاظ قیمت قرار دارد.

نکته ای که هنگام کار با نمایشگر بزرگ آنر ۷x بسیار با آن مواجه خواهید شد حاشیه های سیاه بالا و پایین تصویر است که در تمامی نرم افزارهای غیر بومی این گوشی ظاهر خواهند شد. در حاشیه پایینی عبارت Full Screen View قرار دارد که با لمس آن تصویر به حالت تمام صفحه تغییر می کند. این اتفاق در تمامی گوشی هایی که نسبت تصویر ۱۸:۹ دارند به صورت مشابه رخ میدهد. اما از آنجاییکه این قابلیت در گوشی های پایین رده برای اولین بار ارائه شده است، یادآوری این نکته که اتفاق فوق ایرادی مربوط به گوشی نیست و در آینده تمامی نرم افزارها با همگام سازی به صورت تمام صفحه به نمایش درخواهند آمد برای کسانیکه آشنایی با این فرایند نداشتند لازم است.

 کمتر کسی برای خرید گوشی پایین رده انتظار سخت افزار پرقدرتی از آن دارد. با این حال آنر، ۷x را به پردازنده کرین ۶۵۹ و ۴ گیگابایت حافظه رم مجهز کرده است که به راحتی از پس تعداد زیادی از بازی ها و نرم افزارهای محبوب بر خواهد آمد. این سخت افزار را نمی توان با سخت افزارهای دست نیافتنی پرچمدارهای گرانقیمت مقایسه کرد، از این رو آنر ۷x در مقایسه با هم رده های خود نمرات قابل قبولی در نرم افزارهای بنچمارک بدست آورده است. اما هیچ کس از گوشی ای با این قیمت انتظار پردازشی فوق العاده ندارد و تنها برای کاربری عمومی از آن استفاده می شود.

حافظه داخلی این گوشی در نسخه ای که مورد بررسی قرار گرفت ۶۴ گیگابایت بود، اما در نسخه های مختلفی که در سرتاسر جهان عرضه شده است، حافظه ۳۲ گیگابایتی آن نیز موجود است. البته با وجود شیار کارت حافظه، امکان افزایش فضای ذخیره سازی تا ۲۵۶ گیگابایت امکان پذیر می باشد، اما در صورت استفاده از آن، دیگر قادر به استفاده از سیم کارت دوم تا زمانیکه کارت حافظه در درون گوشی است، نخواهید بود.

رابط کاربری

گوشی آنر ۷x با نسخه هفتم اندروید (نوگا) عرضه شده، که بر روی آن رابط کاربری EMUI نسخه  ۵٫۱ قرار گرفته است. رابط کاربری EMUI در گوشی های پایین رده چهره ای بسیار آشنا به حساب می آید. نسخه ۵٫۱ این رابط کاربری با اضافه کردن قابلیت امکان انتخاب نمایش یا عدم نمایش منوی برنامه ها و همینطور قابلیت App Twin محیطی آشناتر و کاربردی تر برای کاربران فراهم کرده است.

 

دوربین

دوربین گوشی آنر ۷x در میان هم رده های خود مشخصاتی قابل توجه دارد. دوربین اصلی این گوشی متشکل از یک سنسور ۱۶ مگاپیکسلی و یک سنسور ۲ مگاپیکسلی می باشد. سنسور بزرگتر در بیشتر مواقع به تنهایی وظیفه عکسبرداری را بر عهده دارد، اما زمانیکه حالت عکاسی پرتره را فعال می کنید سنسور کوچکتر به کمک آن آمده و با تشخیص فاصله سوژه با محیط اطراف به اعمال حالت پرتره مشغول می شود. بدیهی است که کیفیت تصاویری که با آنر ۷x ثبت می شود را نباید با کیفیت دوربین گوشی های پرچمدار مقایسه کرد، اما همانطور که پیش تر اشاره شد کیفیت نهایی عکس های این گوشی در میان هم رده های خود کاملاً قابل قبول می باشد.

دوربین سلفی ۷x سنسوری ۸ مگاپیکسلی دارد که در استفاده برای تماس های تصویری و یا سلفی های روزمره عملکرد مناسبی دارد. مثل همیشه رابط کاربری دوربین گوشی های آنر سیل بی شماری از حالت های عکاسی و فیلمبرداری را در اختیار کاربر قرار داده است تا ثبت لحظات خاطره انگیز زندگی را با سبک ها و طرح های مختلف و در موقعیت های مختلف به انجام برساند.


باتری

یکی از عوامل مهم انتخاب گوشی ظرفیت و عملکرد باتری آن است. شاید برای شما هم جای تعجب داشته باشد که آنر ۷x با وجود نمایشگر ۶ اینچی HD+  تنها ۳۳۴۰ میلی آمپر ساعت دارد، اما در عین حال عملکرد باتری آن از لحاظ شارژ دهی بسیار عالی می باشد. شاید تنها ایرادی که بتوان برای کاربری باتری ۷x مطرح کرد، عدم پشتیبانی از قابلیت شارژ سریع باشد. البته شاید عدم وجود قابلیت شارژ بی سیم را نیز بتوان به عنوان یک ایراد در این گوشی در نظر گرفت، اما از آنجاییکه این قابلیت تنها در گوشی های بالارده وجود دارد، نیازی به حضور آن در گوشی های پایین رده احساس نمی شود.

نتیجه گیری

گوشی آنر ۷x در حال حاضر در بازار ایران با قیمت ۱,۲۰۰,۰۰۰ تومان به فروش میرسد. در این بازه قیمت، گوشی هایی که بتواند با سخت افزار و کیفیت دوربین این گوشی رقابت کند کمتر از تعداد انگشتان یک دست هستند. جدا از این، ۷x اولین گوشی ایست که قدم بعدی تکامل گوشی های هوشمند یعنی نمایشگر ۱۸:۹ را به دنیای گوشی های پایین رده آورده است. از این رو به تنهایی و احتمالاً تا مدت زیادی در بازار بی رقیب خواهد ماند. آنر ۷x با ترکیب دو ویژگی جذابِ قیمت مناسب و ظاهر مدرن مسلماً می تواند یکی از اولویت های اصلی قشر جوانی امروزی باشد که به ظاهر و زیبایی گوشی خود اهمیت ویژه ای میدهند، اما قصد ندارند بیشتر از بودجه خود برای خرید گوشی هوشمند هزینه کنند. نکته ای که در این میان قابل توجه است باز هم مربوط به قیمت این گوشی می باشد که در بازار جهانی تنها ۲۰۰ دلار بوده، اما مانند همیشه مولفه های فراوان و غیر قابل درکی باعث شده تا آنر ۷x در بازار ایران کمی گرانتر از قیمت جهانی به فروش برسد. چراکه اگر ارزش خرید این گوشی را با قیمت جهانی در نظر بگیریم برای خرید آن لحظه ای نباید درنگ کرد.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=۸٫۲; صفحه نمایش=۸٫۶; دوربین=۸٫۳; صدا=۸٫۲; طراحی=۸٫۹; باتری=۷٫۹; ارزش خرید=۸٫۵; {/REVIEW}

Powered by WPeMatico

بررسی تخصصی گوگل پیکسل ۲ ایکس ال: ایستاده در اوج

بررسی تخصصی گوگل پیکسل 2 ایکس ال: ایستاده در اوج

گوگل شاید جزو ۵ برند مشهور تاریخ در سراسر جهان باشد. برای بسیاری از مردم دنیا گوگل مترادف اینترنت است و تمام ارتباط آنها با دنیای مدرن از طریق گوگل انجام می شود. اما زمانی که بخواهیم درباره تلفن های هوشمند صحبت کنیم گوگل در رده های اول جایی ندارد. با اینکه آنها از چند سال قبل تلفن های هوشمندی با برند نکسوس تولید می کردند اما گوشی های نکسوس سهم چندان بزرگی از بازار تلفن های هوشمند نداشتند و به جز آن، حتی نکسوس ها هم تولید کمپانی های دیگر شناخته میشدند. اما از دو سال قبل ماجرا با معرفی تلفن های هوشمند سری پیکسل تغییر کرد. گوگل هم به شکلی کاملا جدی وارد رقابت ساخت گوشی های موبایل شد و اتفاقا دستگاه آنها از جهات زیادی قابل مقایسه و رقابت با بزرگان پرفروش بازار بود. سال ۲۰۱۶ با نقدهای مثبت فراوان برای گوگل به پایان رسید و همه کاربران را به انتظار برای معرفی نسل دوم تلفن های هوشمند سری پیکسل دعوت کرد. حالا مدتیست که پیکسل ایکس ال ۲ از سوی گوگل معرفی شده و باید نگاهی به آن داشته باشیم تا بتوانیم درباره ارزش آن و پیشرفت احتمالی گوگل در دنیای ساخت تلفن های هوشمند نظر دهیم.

طراحی: آنچه از دل برآید!

سال ۲۰۱۷ زمانی برای از دست دادن حاشیه ها بود! شرکت های بزرگ سازنده تلفن های هوشمند در جهان در سال گذشته دستگاه هایی را معرفی کردند که حداقل در کلاس پرچم داران در اطراف نمایشگر حاشیه های بسیار کمی وجود داشت. هر کمپانی هم سبک مخصوص به خود را در این بین معرفی کرد. سامسونگ با نمایشگرهای خمیده در دو لبه کناری، اپل با یک نوار مشکی رنگ باریک و ال جی با لبه های گرد شده در طرفین قاب اصلی نمایشگر و حتی شیائومی با طراحی رادیکال مستطیل کامل خود سهمی در داغ کردن این روند داشتند. بدنه پشتی هم کاملا در تصرف طراحی شیشه ای بود و حتی امسال اپل هم به عنوان آخرین بازمانده تلفن های هوشمند رده بالای آلومینیومی در همه مدل های ساخت خود به استفاده از شیشه روی آورد. داستان برای گوگل هم به شکلی مشابه تکرار می شود.

تقریبا ۷۶ درصد از فضای پنل جلوی گوشی به نمایشگر اختصاص دارد. برای مقایسه می توان گلکسی نوت ۸ سامسونگ و آیفون X اپل را در نظر گرفت که نسبت نمایشگر به بدنه در آنها به ترتیب ۸۳٫۲ و ۸۲٫۹ درصد است. در نتیجه شاید نتوان پیکسل ۲ ایکس ال را “بدون حاشیه” در نظر گرفت اما کاهش نسبت نمایشگر به بدنه مزایایی هم برای گوگل داشته است که شاید مهم ترین آنها حس امنیت بیشتر در زمان کار کردن با گوشی و کاهش احتمال آسیب دیدن نمایشگر در صورت افتادن دستگاه بر روی زمین هستند.

لبه های بالایی و پایینی نمایشگر محل قرار گرفتن دو بلندگو هستند تا بتوانید از صدای استریو لذت ببرید. ضمن اینکه در گوشه لبه بالایی دوربین اصلی نیز قرار گرفته است.

در سمت چپ بدنه محل قرار گرفتن سیمکارت ها مشاهده می شود و در سمت چپ کلیدهای پاور و تنظیم صدا را میبینیم.

یک میکروفن در بالا و پورت USB-C در پایین تنها المان های دیگری هستند که اینجا به چشم می خورند.

لبه های صفحه نمایش به صورت بسیار ملایمی انحنا دارند که در دست گرفتن گوشی را ساده تر و دلچسب تر می کنند و البته چهارگوشه نمایشگر هم به سبک ال جی به شکل منحنی طراحی شده است. توجه به این نکته هم لازم است که بخش های پایینی دو لبه کناری بدنه حساس به فشار هستند و با فشار دادن این قسمت می توانید دستیار صوتی گوگل را فراخوانی کنید.

اما بدنه پشتی جاییست که تفاوت های کلیدی مشخص می شوند. گوگل سال گذشته در پیکسل های نسل اول هم از ترکیب فلز و شیشه به زبان طراحی خاص خود استفاده کرده بود و حالا در نسل دوم هم از شیوه ای مشابه بهره گرفته است. فضایی به اندازه یک چهارم بدنه پشتی از جنس شیشه طراحی شده و سایر بخش ها از فلز است. این طراحی خاص برای ساده کردن دسترسی آنتن ها و عدم استفاده از خطوطی که عمدتا باعث از بین رفتن زیبایی گوشی می شوند انجام شده است و در عین حال پیکسل ها را کاملا از همه گوشی های دیگر بازار متمایز می کند. پیکسل ۲ ایکس ال در دو نسخه مشکی و “پاندا” توسط گوگل عرضه می شود که هر دو طرفداران زیادی دارند. نوع فلز به کار رفته و ترکیب آن با شیشه شاید باب میل بسیاری از کاربران نباشد اما نمی توان خاص بودن آن را انکار کرد.

به جز لنز دوربین و فلش دوگانه LED تنها سنسور اثر انگشت است که در بدنه پشتی قرار گرفته. این سنسور عملکرد بسیار دقیق و سریعی دارد و جزو بهترین ها در کلاس خود است. در نهایت و در پایین بدنه پشتی هم لوگوی جدید گوگل دیده می شود که باز هم به خاص بودن گوشی کمک می کند.

باید اعتراف کنیم طراحی پیکسل ها آن طور که از یک برند بزرگ انتظار داریم نیست. اینجا نه چیزی به نام “نمایشگر بینهایت” وجود دارد و نه “نمایشگر لبه تا لبه”. اما سادگی و در عین حال توجه به مسائلی که شاید در نگاه اول به چشم نیایند باعث می شود از طراحی پیکسل رضایت داشته باشیم. بر خلاف رقبا، وقتی پیکسل ۲ ایکس ال را در دست دارید به هیچ وجه نگران سر خوردن یا افتادن آن بر روی زمین نخواهید بود. همه چیز کاملا مینیمال طراحی شده و کیفیت ساخت فوق العاده بالاست. شاید گوگل از نظر طراحی نمره ۱۰/۱۰ دریافت نکند اما در هر حال شایسته تقدیر است.

سخت افزار: استفاده از فرمول جادویی

تقریبا همه پرچمداران تلفن های هوشمند در جهان از سخت افزار مشابهی استفاده می کنند. این تشابه می تواند از نظر نوع قطعات و یا نتیجه آنها در بنچمارک ها باشد. اما تنها یک شرکت است که روند متفاوتی را در پیش گرفته و اتفاقا نتیجه آن نیز بسیار درخشان بوده است. همه ما قبول داریم که گوشی های ساخت اپل با وجود داشتن حافظه رم پایین تر، تعداد هسته های کمتر پردازنده و مواردی نظیر این باز هم عملکرد بهتری در بنچمارک ها از خود به نمایش می گذارند و به جز قابلیت چندوظیفگی تقریبا در اجرای هر پردازشی بهتر از سایرین هستند. این کار در نتیجه بهینه سازی سخت افزاری و نرم افزاری و هماهنگ کردن این دو پارامتر مهم انجام شده. اپل کار طراحی و ساخت سخت افزار و نرم افزار را خود بر عهده می گیرد و نتایج درخشانش را رقم می زند. نکته خوشحال کننده آن است که گوگل هم از بزرگترین رقیب خود درس گرفته و با بهینه سازی نرم افزاری، حداکثر استفاده ممکن را از سخت افزار قدرتمند به کار رفته در تلفن های هوشمند خود دارد. نوع قطعات به کار رفته در ساخت پیکسل ۲ ایکس ال مشابه همه پرچم داران دیگر جهان است اما از نظر روان بودن سیستم عامل و رابط کاربری هیچ دستگاهی به پای گوشی های ساخت گوگل نخواهد رسید.

سخت افزار

توضیحات

چیپست

اسنپ دراگون ۸۳۵

پردازنده مرکزی

هشت هسته ای (۴×۲٫۳۵ GHz Kryo & 4×1.9 GHz Kryo)

پردازنده گرافیکی

آدرنو ۵۴۰

فضای ذخیره سازی داخلی

۶۴ یا ۱۲۸ گیگابایت

کارت حافظه

خیر

حافظه رم

۴ گیگابایت

 

نکته قابل توجه درباره این بنچمارک ها آن است که پیکسل ۲ ایکس ال دارای ۴ گیگابایت حافظه رم است اما نوت ۸ و میت ۱۰ پرو که نتایج آنها با پیکسل مقایسه شده هر کدام از ۶ گیگابایت حافظه رم بهره می برند. نزدیک بودن نتایج نشان دهنده عملکرد بسیار عالی گوگل در بخش سخت افزار است.

رابط کاربری: اندروید خانگی

گوگل صاحب بزرگترین و گسترده ترین پلتفرم نرم افزاری موبایلی جهان است و در نتیجه انتظار می رود دستگاهی که توسط این شرکت ساخته می شود هم از جدیدترین نسخه آن استفاده کند. پیکسل ۲ ایکس ال به همراه آخرین ورژن از سیستم عامل اندروید (نسخه هشتم با نام اوریو) در اختیار کاربران قرار می گیرد. اما تفاوت کلیدی پیکسل ها با سایر پرچم داران اندرویدی آن است که جدیدترین نسخه های سیستم عامل اندروید و آخرین بسته های امنیتی در ابتدا برای این گوشی ها عرضه می شود و سایر کاربران باید ماه ها در انتظار دریافت فایل های بروزرسانی باشند. در حال حاضر تنها ۰٫۵ درصد از تمام گوشی های اندرویدی جهان به نسخه هشتم بروزرسانی شده اند و در نتیجه این ویژگی به تنهایی می تواند کاربران زیادی را به داشتن یک گوشی گوگلی راضی کند.

از نظر ظاهری تفاوت خاصی بین اندروید ۷ و ۸ وجود ندارد. منوی تنظیمات شاهد بیشترین تغییر بوده و علاوه بر تغییر در ظاهر آیکون های طراحی شده، دسته بندی ها نیز تغییر کرده اند و به اعتقاد گوگل حالا دسترسی به تنظیمات مختلف راحت تر صورت میگیرد. اما در پشت صحنه اتفاقات بسیار زیادی رخ داده است. یکی از اصلی ترین انتقادات کاربران به اندروید، عدم مدیریت بهینه نرم افزارهای در حال اجرا در پس زمینه است که منجر به افزایش مصرف انرژی توسط گوشی و پایان یافتن سریعتر باتری می شود. گوگل در نسخه های اخیر تلاش کرده این مشکل را با مدیریت بهینه اپ های در حال اجرا برطرف کند اما اندروید Oreo شاهد تکامل این تلاش ها خواهد بود. در اندروید Oreo دسترسی اپلیکیشن های در حال اجرا در پس زمینه به منابعی نظیر موقعیت، امکانات پخش، سرویس ها و گزینه های بروزرسانی محدود تر شده تا به این ترتیب از افزایش مدت زمان عملکرد باتری اطمینان حاصل شود.

یکی دیگر از ویژگی های جدید که برای اولین بار در اندروید Oreo معرفی شده قابلیت تصویر در تصویر است. به کمک این ویژگی کاربران قادر خواهند بود در زمان وبگردی یا مطالعه، ارسال پیام یا مشاهده نقشه و یا حتی چک کردن حساب های خود در شبکه های اجتماعی، در یک باکس کوچک تر به صورت همزمان ویدئویی از یوتیوب را اجرا کنند. این قابلیت نیازمند استفاده از حافظه رم بالا در گوشی است و به نظر می رسد هدف اصلی آن کاربرانی است که در کشورهای دارای خطوط اینترنت پر سرعت و پایدار از گوشی های رده بالا استفاده می کنند.

دستیار صوتی گوگل نیز که حالا هوشمندتر از هر زمان دیگری شده در تمام بخش های پلتفرم نرم افزاری اندروید حضور دارد و نقش آن در کمک به انجام کارهای روزانه و پاسخ دادن به سوالات پر رنگ تر شده است. در نهایت باید گفت تجربه اندروید خالص جزو مواردی است که هر کاربر حرفه ای تلفن های هوشمند باید حداقل یک بار آن را امتحان کند!

نمایشگر

صفحه نمایش پیکسل ایکس ال ۲ ۶ اینچی از نوع P-OLED و با نسبت تصویر ۱۸ به ۹ است که با پوشش مقاوم گوریلا گلس ۵ پوشانده شده. این نسبت تصویر جزو الگوهای جدید ساختن تلفن های هوشمند است و گوگل هم با انتخاب آن کاربران خود را از رقابت با سایرین دلسرد نکرده. با در نظر گرفتن وضوح ۱۴۴۰ در ۲۸۸۰ پیکسلی این صفحه نمایش می توان چگالی پیکسلی ۵۳۸ppi را برای پیکسل ۲ ایکس ال به دست آورد که برای یک تلفن هوشمند ۶ اینچی فوق العاده است. تماشای ویدیو، مطالعه و وبگردی و استفاده از شبکه های اجتماعی عکس محور مانند اینستاگرام روی پیکسل ۲ ایکس ال فوق العاده رضایت بخش است. استفاده از پنل OLED نیز باعث شده قابلیت هایی مانند نمایشگر همیشه روشن و پیکسل های سیاه کاملا خاموش در این دستگاه وجود داشته باشند که بدون شک مورد توجه هر کاربری قرار خواهند گرفت. البته رنگ ها در این نمایشگر مانند آنچه در AMOLED های سامسونگ دیده ایم اشباع شده نیستند و شاید کمی سردتر به نظر برسند. اما در هر حال انتخاب بین رنگ های گرم تر و اشباع با رنگ های سردتر و نزدیک تر به شرایط واقعی کاملا در حوزه سلیقه کاربران قرار می گیرد.

درباره نمایشگر پیکسل ۲ ایکس ال انتقاداتی وجود دارد که به صورت بسیار گسترده ای در اینترنت به آن پرداخته شده. اما مشکلاتی مانند تمایل رنگ ها به آبی یا سوختن پیکسل ها در تعداد بسیار اندکی از گوشی های گوگل دیده شده و به هیچ عنوان فراگیر نیست.

دوربین

دوربین پیکسل ۲ ایکس ال در یک کلام بی نظیر است. کیفیت تصاویر گرفته شده با این دوربین هر بیننده ای را خیره خواهد کرد. حتی می توانید تنها با داشتن یک پیکسل ۲ ایکس ال یک آتلیه کاملا حرفه ای داشته باشید. چه در نور مناسب و چه در محیط هایی با نور کم، چه در حالت عکاسی پرتره و داخلی و چه در عکاسی از طبیعت و در فضای باز پیکسل ۲ ایکس ال عکس هایی درخشان، بی نظیر، با گستره دینامیکی غیر قابل رقابت و با جزئیات فوق العاده ثبت می کند و هیچ تلفن هوشمندی در جهان وجود ندارد که دوربین آن بتواند نمره ای بیشتر از دوربین پیکسل ها بگیرد. عکاسی پرتره با افکت بوکه که در گوشی هایی مانند نوت ۸ و آیفون X به لطف استفاده از دو دوربین ممکن شده، در پیکسل ۲ ایکس ال تنها به کمک یک دوربین انجام می شود و جالب آنکه نتایج به دست آمده درخشان تر از رقبا است. گوگل در دوربین خود از هوش مصنوعی استفاده کرده و عملیات عکس برداری و ویرایش آنی تصاویر را به کمک الگوریتم های هوشمند انجام می دهد تا نتایجی غیر قابل چشم پوشی به دست آورد.

اما هر چقدر که دوربین پیکسل ها فوق العاده و عملکرد گوگل تحسین برانگیز است، رابط کاربری دوربین ساده و بدون هیچ امکانات خاصی طراحی شده تا جای این پرسش باقی بماند که چرا با وجود داشتن دوربینی با این کیفیت یک اپلیکیشن حرفه ای تر برای آن توسط گوگل توسعه داده نمی شود؟ هر چند شاید واقعا نیازی به تنظیمات دستی هم نباشد؛ کافیست همه چیز را به گوگل بسپارید و از تصویر ثبت شده لذت ببرید.

سخت افزار

توضیحات

دوربین اصلی

۱۲٫۲ مگاپیکسل با لرزشگیر اپتیکال، تکنولوژی تشخیص فاز، فوکس لیزری

گشودگی دیافراگم

f/1.8

ابعاد پیکسل

۱٫۴ میکرومتر

ابعاد سنسور

۲۷ میلیمتر

فیلمبرداری

۲۱۶۰p@30fps,1080p@30/60/120fps, 720p@240fps

دوربین سلفی

۸ مگاپیکسل با قابلیت فیلمبرداری ۱۰۸۰p

 

باتری

باتری به کار رفته در این دستگاه از نوع یون لیتیوم با ظرفیت ۳۵۲۰ میلی آمپر ساعت است و تکنولوژی شارژ سریه نیز برای آن در نظر گرفته شده. شاید در نگاه اول ۳۵۲۰ میلی آمپر ساعت برای یک گوشی با نمایشگر ۶ اینچی چندان زیاد به نظر نرسد اما ترکیب نمایشگر OLED، سخت افزار مدرن و سیستم عامل بهینه شده ای که مهارت زیادی در استفاده صحیح از منابع سیستمی دارد و به صورتی کاملا هوشمند به محدود کردن اجرای برنامه ها در پس زمینه می پردازد باعث شده طول عمر باتری پیکسل ۲ ایکس ال از آنچه انتظار می رود بیشتر باشد. با مصرف عادی به راحتی می توانید روی ۱٫۵ روز همراهی گوشی حساب باز کنید و در صورت استفاده سنگین هم پیکسل ۲ ایکس ال یک روز کاری همراهتان خواهد بود. شارژ صفر تا صد باتری هم چیزی در حدود ۱۵۰ دقیقه زمان نیاز دارد که با توجه به ظرفیت باتری قابل قبول به نظر می رسد؛ هر چند به اندازه ۱۰۰ دقیقه زمان مورد نیاز برای شارژ کامل باتری نوت ۸ (با ظرفیت ۳۳۰۰ میلی آمپر ساعت) درخشان نیست.

ارزش خرید

پاسخ دادن به این سوال بسیار مشکل است چون خرید پیکسل های گوگل در ایران کاری تقریبا غیر ممکن به حساب می آید. حتی اگر بتوانید این گوشی ها را در بازار کشور پیدا کنید هم احتمالا چند ماه بعد پشت سد طرح رجیستری گرفتار خواهید شد و باید هزینه ای نسبتا زیاد برای فعال کردن گوشی ها بپردازید. ضمن اینکه گوگل هم هرگز ادعایی برای فروش گسترده تلفن های هوشمند خود در بازارهای بین المللی نداشته و تمرکز اصلی را بر محبوب کردن برند پیکسل در بازار ایالات متحده به عنوان پر سود ترین بازار تلفن های هوشمند جهان قرار داده است. اما اگر این مشکلات را در نظر نگیریم، با توجه به قیمت ۸۵۰ دلاری نسخه ۶۴ گیگابایتی و ۹۵۰ دلاری مدل ۱۲۸ گیگابایتی باید گفت احتمالا پیکسل ۲ ایکس ال بهترین تلفن هوشمندی اندرویدی فعلی جهان است و برای خرید آن به عنوان یک پرچم دار هیچ تردیدی وجود ندارد.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=۹٫۲; صفحه نمایش=۹٫۱; دوربین=۱۰; صدا=۹٫۲; طراحی=۹; باتری=۹٫۲; ارزش خرید=۹٫۵; {/REVIEW}

Powered by WPeMatico

بررسی تخصصی گوشی گلکسی A8 Plus 2018

بررسی تخصصی گوشی گلکسی A8 Plus 2018

گلکسی J5، J7، A3، A5، A9، S8، سری S، سری O، نوت و … . اینها تنها تعدادی از انبوه گوشی های تولید شده توسط سامسونگ در طول یک سال هستند. سامسونگ از سال ها پیش تلاش کرده با قدرت فنی بالای خود تمام نیازهای بازار را پوشش دهد. چه قصد خرید یک گوشی ارزان قیمت داشته باشید و چه بخواهید قوی ترین گوشی جهان را بخرید، چه بخواهید یک تلفن هوشمند کوچک تنها برای تماس صوتی و پیام کوتاه داشته باشید چه هدف شما از یک گوشی وسیله ای نزدیک به تلویزیون باشد سامسونگ حداقل یک محصول برای شما در نظر گرفته است. نکته جالب تر درباره این استراتژی منحصر به فرد آنکه همه این محصولات حتما هر سال بروزرسانی می شوند. گوشی های میان رده و رده ورودی سری J و گوشی های پرچم دار سری نوت همه جزو محصولاتی هستند که می توانید مدل های مربوط به سال های مختلف آنها را در بازار پیدا کنید. نتیجه این کار در کنار تبلیغات بسیار گسترده در تمامی بازارهای جهان است که سامسونگ را به یکی از بزرگترین (اگر نخواهیم لقب “بزرگترین” را برای آن به کار ببریم) سازندگان تلفن های هوشمند دنیا تبدیل کرده. رده جدید Sub Premium بخش دیگری است که تنها تولید کنندگان کمی در جهان محصولاتی برای آن عرضه می کنند. یک تلفن هوشمند Sub Premium می بایست سخت افزار قدرتمندی بسیار نزدیک به پرچم داران داشته باشد و از نظر طراحی تقریبا مشابه آنها باشد و در عین حال قیمت کمتری نیز داشته باشد تا خریداران خاص خود را پیدا کند. معدود شرکتی در جهان است که بتواند همه این قابلیت ها را در کنارهم داشته باشد و سامسونگ یکی از آنهاست. جدیدترین محصولات سری Sub Premium آنها گوشی های گلکسی A8 و A8 پلاس ۲۰۱۸ هستند. هر چند این دستگاه ها هنوز وارد بازار ایران نشده اند، اما چند روزی را صرف کار کردن با مدل پلاس کردیم تا پس از عرضه گسترده در کشور، مرجعی برای مقایسه و بررسی آن با سایر دستگاه ها وجود داشته باشد. آیا گلکسی A8 پلاس هم یک گوشی دیگر مثل همه محصولات تکراری بازار است یا حرفی برای گفتن دارد؟

سخت افزار در میانه

گلکسی A8 پلاس ۲۰۱۸ از نظر سخت افزاری یک میان رده است. البته احتمالا در بین گوشی های میان رده می تواند به عنوان قوی ترین تلفن هوشمند موجود انتخاب شود. با این حال پردازنده مورد استفاده در این دستگاه نه چیپست به کار رفته در گلکسی اس ۸ و نه چیپست مورد استفاده در گلکسی اس ۷، بلکه نسخه ای ارتقا یافته از چیپ هایی است که قبلا در گلکسی A7 2017 توسط سامسونگ به کار گرفته شده بودند. این دستگاه در دو نسخه ۳۲ یا ۶۴ گیگابایتی به فروش خواهد رسید (احتمالا در ایران تنها نسخه ۳۲ گیگابایتی موجود خواهد بود) که اولی دارای ۴ گیگابایت حافظه رم و دومی ۶ گیگابایت رم هستند. امکان افزایش فضای ذخیره سازی نیز به کمک شیار کارت حافظه تا ۲۵۶ گیگابایت وجود دارد.

سخت افزار

توضیحات

چیپست

اگزینوس ۷۸۸۵ اکتا

پردازنده مرکزی

هشت هسته ای (۲×۲٫۲ GHz Cortex-A73 & 6×1.6 GHz Cortex-A53)

واحد پردازش گرافیکی

مالی G71

فضای ذخیره سازی

۳۲ یا ۶۴ گیگابایت

حافظه رم

۴ (برای مدل ۳۲ گیگابایتی) یا ۶ (برای مدل ۶۴ گیگابایتی)

 نکته قابل اشاره درباره دپارتمان فنی گلکسی A8 پلاس ۲۰۱۸ آن است که برای استفاده از کارت حافظه جانبی نیازی به قربانی کردن یک اسلات سیم کارت نیست. در واقع با اینکه این گوشی دو سیمکارته است اما فضای اختصاصی برای استفاده از کارت حافظه در آن طراحی شده و می توانید به صورت همزمان از دو سیمکارت و یک کارت حافظه استفاده کنید. سایر جزئیات سخت افزاری همان چیزی هستند که انتظار داریم و هیچ سورپرایز ویژه ای در کار نیست. گلکسی A8 پلاس ۲۰۱۸ هیچ رکوردی را نخواهد شکست و نتایج بنچمارک های آن هیچ پرچمداری را خجالت زده نمی کند. با این حال از دیدگاه یک کاربر نمی توانید ایرادی به آن وارد کنید. عملکردهای چند وظیفگی به خوبی و بدون لگ انجام می شوند، سوییچ کردن بین برنامه ها سریع و بدون تاخیر است و اجرای بازی هایی با توان پردازشی بالا چالشی برای این گوشی ایجاد نمی کند. به شکل خلاصه، سخت افزار A8 پلاس ۲۰۱۸ در همان سطحی است که باید باشد، نه چیزی کمتر و نه چیزی بیشتر.

رابط کاربری شیک

از مدتی پیش رابط کاربری سامسونگ به Samsung Experience تغییر نام داد. این تغییر نام با تغییرات گسترده ظاهری نیز همراه بود که همگی در جهت ساده تر کردن المان های بصری و مدرن تر کردن چهره گوشی انجام شده اند. گلکسی A8 پلاس ۲۰۱۸ از نسخه ۸٫۵ رابط کاربری Samsung Experience استفاده می کند که مشابه آن را در گلکسی اس ۸ و گلکسی نوت ۸ دیده ایم. با وجود تغییرات بسیار زیاد سامسونگ روی نسخه خام اندروید، رابط کاربری این شرکت بسیار سبک است و شاید در سلیقه بعضی از کاربران از نظر بصری از اندروید خام هم زیباتر باشد. سبک طراحی آیکون ها و نمادهای آنها، شیوه طراحی محل قرار گیری اپلیکیشن های نصب شده (app drawer)، بخش تنظیمات و بخش نوتیفیکشن ها همگی از این تغییرات در جهت مثبت بهره برده اند. استفاده به جا از رنگ ها در طراحی آیکون ها و ظاهر مدرن Experience 8.5 آن را به بهترین رابط کاربری ساخته شده توسط سامسونگ از ابتدا تا کنون تبدیل می کند.

آشنا شدن با همه قابلیت های رابط کاربری سامسونگ چندین ساعت زمان نیاز دارد. اولین نکته ای که متوجه آن خواهید شد قابلیت Always On Display یا نمایشگر همیشه روشن است. در این حالت ساعت، تاریخ و بعضی از نوتیفیکیشن ها در هنگام خاموش بودن صفحه روی آن نمایش داده می شوند. در یک بار مصرف صفر تا صدی باتری، تقریبا ۱۲ درصد از مصرف به این قابلیت اختصاص دارد که البته می توانید آن را کاملا خاموش کنید و یا ساعت های مشخصی را برای فعال بودن در نظر بگیرید. برای مثال می توانید تنظیمات را به گونه ای انتخاب کنید که بین ساعت های ۱۲ شب تا ۷ صبح قابلیت نمایشگر همیشه روشن غیر فعال شود.

دیگر ویژگی خاص در رابط کاربری سامسونگ، امکان ارسال پیام کمک است. در صورت فعال کردن این قابلیت می توانید یک شماره تلفن و یک پیام مشخص تعیین کنید و سپس در هنگام بروز خطر با ۳ بار فشار دادن کلید پاور، پیام شما، به همراه یک عکس از دوربین و موقعیت مکانی شما به آدرس مورد نظر فرستاده می شود.

همچنین سامسونگ قابلیت های چندوظیفگی را به بالاترین سطح خود ارتقا داده. در رابط کاربری جدید نه تنها امکان مشاهده دو پنجره در کنار هم وجود دارد، بلکه می توانید به سبک سیستم عامل ویندوز پنجره هایی در ابعاد مختلف به شکل شناور روی پنجره اصلی داشته باشید.

تنها نقطه ضعف در این بخش هم استفاده از نسخه ۷٫۱٫۱ سیستم عامل اندروید است که شاید کمی باعث دلسردی کاربران شود. هر چند به نظر می رسد طی ماه های آینده بروزرسانی نسخه هشت برای این گوشی منتشر شود.

نمایشگر استثنایی

احتمالا اگر مدیران سامسونگ بخواهند تنها یک توانایی را به عنوان اصلی ترین مشخصه کمپانی خود انتخاب کنند، ساخت پنل های نمایشگر در صدر انتخاب های آنها خواهد بود. در واقع سامسونگ به اندازه ای در ساخت پنل نمایشگر به مهارت دست پیدا کرده که به تدریج تمام رقبای خود را از بازار ساخت حذف می کند. نمایشگرهای این شرکت که از فناوری های مختلف AMOLED استفاده می کنند بدون شک بهترین نمونه ها در جهان هستند و شرکت های بسیار زیاد و البته بزرگ دیگری نیز خریدار این پنل ها برای گوشی های پرچم دار و گران قیمت خود به حساب می آیند. صفحه نمایش به کار گرفته شده در A8 پلاس ۲۰۱۸ نیز از همین دسته است. نمایشگری ۶ اینچی از نوع Super AMOLED با وضوح ۱۰۸۰ در ۲۲۲۰ پیکسل که چگالی پیکسلی ۴۴۱ppi را ایجاد می کند و روی آن توسط پوشش گوریلا گلس برای محافظت در برابر خراشیدگی و ضربه پوشانده شده است.

کیفیت این پنل فوق العاده است. تنها داشتن نمایشگری با توانایی ایجاد رنگ سیاه واقعی هر کاربری را به هیجان می آورد اما پنل سامسونگ علاوه بر آن حداکثر روشنایی فراتر از انتظاری را در اختیار قرار می دهد و کیفیت رنگ ها در آن چشم نواز هستند. شاید همچنان کاربرانی باشند که از اشباع بودن رنگ ها در پنل های AMOLED سامسونگ صحبت کنند یا بحث Blue Shift پنل های OLED را به میان بیاورند (متمایل شدن رنگ سفید به آبی در هنگام تغییر زاویه گوشی)، اما هیچ کاربری وجود ندارد که کیفیت صفحه نمایش مورد استفاده در این گوشی را تحسین نکند. چگالی پیکسلی و وضوح بالای نمایشگر در کنار ویژگی رنگ های گرم و گیرا باعث می شوند استفاده از هر محتوایی از مشاهده فیلم های ویدئویی گرفته تا مطالعه متن و وبگردی روی این گوشی ۶ اینچی دلنشین باشد.

طراحی چشم نواز در کلاس پرچمداران

گلکسی A8 پلاس ۲۰۱۸ از زبان طراحی جدید سامسونگ بهره می برد. از این نظر و با توجه به نمایشگر ۶ اینچی می توان آن را بسیار شبیه به گلکسی نوت ۸ دانست. هر چند نوت ۸ بلندتر، عریض تر و ضخیم تر از A8 است و اندکی وزن بیشتری دارد، اما به جز لبه های خمیده نمایشگر نمی توان تفاوت چشمگیری بین این دو گوشی پیدا کرد. نسبت تصویر ۱۸ به ۹ نیز به این شباهت کمک می کند. بدنه پشتی این گوشی از شیشه ساخته شده و یک قاب فلزی نمایشگر را از آن جدا می کند. این ترکیب باعث وزن ۱۹۱ گرمی دستگاه شده اند که کمی زیاد به نظر می رسد اما در طرف مقابل، کیفیت ساخت به اندازه ای بالاست که حس در دست گرفتن یک گوشی کاملا گران قیمت و مدرن به کاربر منتقل خواهد شد. در نسخه مشکی رنگ همه این بخش ها یک رنگ هستند و یکپارچگی فوق العاده در طراحی دیده می شود. هر چند کلید فیزیکی از پنل جلویی دستگاه حذف شده اما نسبت نمایشگر به بدنه نزدیک به ۷۵ درصد است (در مقایسه با ۸۳ درصد در نوت ۸). با این حال به نظر می رسد تغییرات پنل جلویی (خمیده نبودن لبه های نمایشگر و بیشتر بودن حاشیه ها در بالا و پایین نسبت به نوت) کمی از خطراتی که گلکسی نوت ۸ را تهدید می کنند کم کرده.

در بخش پایینی پنل جلو هیچ ویژگی خاصی وجود ندارد اما در بخش بالایی آن یک بلندگو، یک چراغ LED، سنسور مجاورت سنج و تشخیص چهره و دوربین های جلو قرار دارند.

لبه سمت چپ محل قرار گرفتن کلیدهای تنظیم صدا و شیار ترکیبی سیمکارت و کارت حافظه است.

کلید پاور در لبه سمت راست قرار گرفته و این بخش میزبان بلندگوی دستگاه نیز هست. این تغییر یکی از مواردی بود که انتظار می رفت به زودی رخ دهد. قرار گرفتن بلندگو در این بخش باعث می شود در هنگام نمایش ویدیو یا اجرای بازی، دست کاربران جلوی خروج صدا را نگیرد. صدای تولید شده توسط این بلندگو شفاف و بلند است و حتی در محیط های شلوغ نیز به راحتی شنیده می شود.

در لبه بالایی یک میکروفن و محل قرارگیری سیمکارت دوم مشاهده می شوند.

و در در لبه پایینی یک میکروفن دیگر، پورت ۳٫۵ میلیمتری و پورت USB-C قرار گرفته اند.

بدنه پشتی کاملا مسطح است. به جز لوگوی مات سامسونگ  هیچ المان دیگری یکپارچگی طراحی گوشی را دچار آشفتگی نکرده. لنز دوربین در مرکز بخش بالایی قرار گرفته و فلش LED نیز در کنار آن دیده می شود. همچنین سامسونگ فرصت پیدا کرده تا سنسور اثر انگشت را از محل بسیار نامناسبی نوت ۸ به پایین دوربین و مکانی بهتر منتقل کند. سرعت واکنش این سنسور اثر انگشت مناسب ارزیابی می شود. شاید نتوان آن را سریعترین حسگر موجود در جهان دانست اما کار خود را همیشه به درستی انجام می دهد.

در مجموع درباره طراحی گلکسی A8 پلاس ۲۰۱۸ باید گفت اگر این دستگاه توسط شرکت دیگری تولید میشد به راحتی می توانست به عنوان یک پرچمدار فروخته شود. اما سامسونگ یکی از بهترین طراحی های خود را برای گوشی های Sub Premium به کار گرفته. در دست داشتن این گوشی به راحتی می تواند در یک جمع همه چشم ها را به سمت شما خیره کند.

سه دوربین با کیفیت

گلکسی A8 پلاس ۲۰۱۸ دارای سه دوربین است. بر خلاف بسیاری از رقبا، دوربین سلفی این دستگاه دارای پیکربندی دوتایی و دوربین اصلی یگانه است. دوربین اصلی کمی از دوربینی که در گلکسی اس ۸ به کار گرفته شده بود مشخصات پایین تری دارد اما باز هم می تواند جزو بهترین دوربین های موجود در بازار باشد. دقت سنسور دوربین اصلی ۱۶ مگاپیکسل است و از تکنولوژی فوکس خودکار تشخیص فازی در آن استفاده شده. کیفیت تصاویر گرفته شده با این دوربین در شرایط نوری مناسب بسیار عالی و در شرایط نوری ضعیف فراتر از انتظار است. رنگ ها در تصاویر گرفته شده کاملا زنده هستند و جزئیات به میزان زیادی حفظ می شوند. در واقع دوربین A8 را به هیچ وجه نمی توان میان رده دانست. دوربین های دوتایی سلفی نیز دارای دقت ۱۶ و ۸ مگاپیکسل هستند و قابلیت عکاسی Live Focus نیز توسط آنها وجود دارد.

استیکرهای زنده در هنگام عکاسی نیز قابلیت دیگر دوربین این گوشی است که کاربران علاقمند به برنامه هایی مانند اینستاگرام و اسنپ چت را خوشحال خواهد کرد.

باتری

باتری به کار رفته در این گوشی غیر قابل تعویض، از نوع یون لیتیوم و دارای ظرفیت ۳۵۰۰ میلی آمپر ساعت است. با در نظر گرفتن ابعاد و کیفیت نمایشگر و همچنین سخت افزار به کار رفته، این گوشی می تواند با یک بار شارژ و کاربری عادی نزدیک به دو روز همراه شما باشد. ضمن اینکه سامسونگ ۲ حالت مختلف ذخیره باتری را نیز در نظر گرفته است. حالت اول روشنایی صفحه را به میزان ۱۰ درصد کاهش داده، استفاده اپلیکیشن ها از اینترنت در پس زمینه را متوقف کرده، قابلیت نمایشگر همیشه روشن را غیر فعال کرده و سرعت پردازش را نیز محدود می کند. در حالت دوم از یک تم تاریک استفاده می شود، استفاده از برنامه ها محدود شده، سنسورهای بیومتریک غیر فعال می شوند و با انبوهی از تغییرات می توانید تنها با ۸ درصد شارژ باقیمانده، بیشتر از ۱۵ ساعت از گوشی استفاده کنید.

نکات باقیمانده

– گلکسی A8 پلاس ۲۰۱۸ در برابر آب و گرد و غبار مقاوم است و از گواهینامه IP67 پشتیبانی می کند

– قابلیت تشخیص چهره در شرایط نوری مناسب به خوبی و با سرعت بالایی عمل می کند و در طرف مقابل در شرایط نوری ضعیف و محیط های تاریک به هیچ عنوان قابل استفاده نیست. اما در هر صورت به هیچ عنوان قابل مقایسه با آنچه برای مثال اپل در آیفون X ارائه می کند نیست

– با وجود به کارگیری از بیکسبی، بسیاری از قابلیت های هوشمند آن چه در دوربین و چه در رابط کاربری غیر فعال است (ممکن است این مورد تنها درباره نسخه ای که برای بررسی در اختیار ما قرار گرفت وجود داشته باشد)

– گلکسی A8 پلاس ۲۰۱۸ می تواند با بررسی نوع کارکرد کاربر برخی از برنامه ها را در زمان مناسب غیر فعال کرده و طول عمر باتری را افزایش دهد

ارزش خرید

مشخص کردن ارزش خرید برای گلکسی A8 پلاس ۲۰۱۸ کاری بسیار سخت است. شما با خرید این گوشی سخت افزاری بیشتر از نیاز، دوربین اصلی بسیار خوب و دوربین های سلفی فوق العاده با کیفیت، طول عمر باتری زیاد و دستگاهی با طراحی چشم نواز و خیره کننده به دست خواهید آورد. اما فکر می کنید برای خرید A8 پلاس ۲۰۱۸ باید چقدر پول پرداخت کنید؟ با اینکه سامسونگ هنوز قیمت رسمی فروش آن در بازار کشور را اعلام نکرده اما با توجه به اطلاعات موجود به نظر می رسد قیمت دستگاه در محدود ۲ میلیون تومان و کمی بیشتر از آن باشد که در واقع حوزه قیمتی گوشی های پرچم دار است. در نتیجه انتخاب A8 پلاس کمی چالش برانگیز خواهد بود. با این حال بدون در نظر گرفتن قیمت، این دستگاه گزینه ای بسیار عالی برای کاربرانی است که به سخت افزار بسیار خوب، دوربین های باکیفیت، طول عمر بالای باتری و مهم تر از همه، خیره کننده بودن ظاهر گوشی خود اهمیت می دهند.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=۸٫۸; صفحه نمایش=۹٫۲; دوربین=۹٫۱; صدا=۹; طراحی=۹٫۵; باتری=۹٫۳; ارزش خرید=۹; {/REVIEW}

Powered by WPeMatico

بررسی اجمالی گوشی هواوی میت ۱۰

بررسی اجمالی گوشی هواوی میت 10

سال ۲۰۱۷ شاهد رقابتی نفسگیر و جذاب بین فبلت های زیبا و قدرتمند از گوشه و کنار جهان بودیم. غول های کهنه کار دنیای موبایل کم کم در رقابت با تازه وارد های جویای نام عرصه را بر خود تنگ میبینند. هوآوی یکی از شرکت هایی است که طی چند سال اخیر به خوبی توانسته با کنار زدن رقبا جایگاه ثابتی در بازار و سلیقه های کاربران برای خود پیدا کند. سال ۲۰۱۷ برای هوآوی اتفاقات هیجان انگیز و مهمی را در بر داشت، مهم ترین این اتفاقات معرفی گوشی های سری میت ۱۰ بود. در این مطلب نگاهی کوتاه خواهیم داشت به عضو اصلی این خانواده یعنی هوآوی میت ۱۰٫

طراحی و ساخت

هوآوی با استفاده از تجربه طراحی گوشی با بدنه ای از جنس شیشه و فلز در گوشی های سری آنر میت ۱۰ را به زیباترین شکل طراحی کرده است. ابعاد این گوشی ۱۵۰٫۵×۷۷٫۸×۸٫۲ میلیمتر است و با در نظر گرفتن جنس بدنه وزن ۱۸۶ گرمی آن بسیار متناسب و قابل قبول می باشد. در طراحی این گوشی به دلیل استفاده از نمایشگر هایی که هوآوی آن را FullView می نامد، حاشیه های دو طرف گوشی تا بیشترین میزان ممکن نازک شده اند. تبحر هوآوی در استفاده از شیشه فلز در بدنه گوشی باعث شده تا هنگام کار با میت ۱۰ فراموش کنید که فبلتی ۶ اینچی در دستان شما قرار دارد. حاشیه فلزی که دور تا دور میت ۱۰ را در بر گرفته است از جنس آلومینیوم با استحکام بالا ساخته شده تا علاوه بر اتصال دو صفحه شیشه ای پشت و جلوی این گوشی در مقابل ضربات نیز از آنها محافظ کند.

نمایشگر و سخت افزار

برخلاف همیشه در گوشی های سری میت ۱۰ نسخه پرو صاحب با کیفیت ترین نمایشگر نیست و میت ۱۰ معمولی با داشتن صفحه نمایش ۵.۹ اینچی با تکنولوژی IPD LCD با کیفیت تصویری QHD و تراکم پیکسلی ۴۴۹ پیکسل بر اینچ یا ۱۴۴۰p بهترین کیفیت نمایشگر را در میان این سه برادر به خود اختصاص داده است. روشنایی نمایشگر میت ۱۰ به صورت عادی ۴۱۵ نیت می باشد اما به لطف تغییرات تقویتی میتواند در مواقع لازم این میزان به ۶۳۰ نیت می‌رسد و به همین دلیل نیازی نیست نگران کار با گوشی در زیر نور مستقیم خورشید باشید.

پرچمداران هوآوی همیشه مجهز به جدیدترین و قدرتمندترین سخت افزارهای موجود بوده اند و میت ۱۰ نیز از این قاعده مستثنی نیست. جدیدترین شاهکار شرکت هوآوی در تولید پردازنده های موبایل کرین ۹۷۰ می باشد که در میت ۱۰ بکار گرفته شده است. این پردازنده علاوه بر ۴ هسته پردازشی ۲.۴ گیگاهرتزی Cortex-A73 و ۴ هسته پردازشی ۱.۸ گیگاهرتزی Cortex-A53 به واحد پردازش شبکه عصبی نیز مجهز شده است. با استفاده از این فناوری سبک کاربری گوشی های هوشمند تا حد زیادی دستخوش تغییر خواهد شد و گوشی خود به خود با یادگیری نوع استفاده شما تنظیمات و مولفه های گوناگونی را جهت بهبود تجربه استفاده شما تغییر می دهد. در کنار این موارد ذکر این نکته هم لازم است که میت ۱۰ نسبت به مدل قبلی یعنی میت ۹ ۲۵ درصد در قدرت پردازشی سریعتر شده و پردازنده گرافیکی Mali-G72MP12 هم ۴ برابر سریعتر از نسخه قبلی خود عملیات های گرافیکی را به انجام میرساند.

توضیحات

سخت افزار

Hisilicon Kirin 970

پردازنده

هشت هسته ای

۴×۲٫۴ GHz Cortex-A73  و  ۴×۱٫۸ GHz Cortex-A53

فرکانس پردازنده

Mali-G72MP12

پردازنده گرافیکی

۴ گیگابایت

حافظه رم

۶۴ گیگابایت

فضای ذخیره سازی

بله تا ۲۵۶ گیگابایت

پشتیبانی از کارت حافظه

 

رابط کاربری و دوربین

بروزرسانی رابط کاربری EMUI برای کاربران گوشی های هوآوی یکی از بهترین خبرهای ممکن بود. بهبود جلوه های گرافیکی و افزایش سرعت انیمیشن ها و همینطور اضافه شدن منوی اپلیکیشن ها تغییرات اصلی بودند که در نسخه ۸٫۰ این رابط کاربری اعمال شدند و آن را به یکی از بهترین رابط کاربری هایی که تاکنون برای سیستم عامل اندروید طراحی شده تبدیل کردند. دسترسی سریع به منو ها در تمامی محیط های این رابط کاربری یکی از مزایای آن است. مثل همیشه با استفاده از منوی Themes هم میتوانید با انبوهی از پوسته های تهیه شده ظاهر این رابط کاربری را به سبک دلخواه خود تغییر دهید. قابلیت جذاب و مفیدی که برای رابط کاربری میت ۱۰ در نظر گرفته شده Projection نام دارد که با استفاده از آن میتوانید تنها با اتصال گوشی از طریق یک کابل USB-C به یک نمایشگر و استفاده از ماوس و کیبورد بی سیم گوشی خود را به راحتی تبدیل به یک رایانه اندرویدی کنید.

همکاری لایکا و هوآوی قدمت طولانی دارد و گوشی های سری میت ۱۰ نیز در ادامه حاصل این پیوند موفق به دوربین های ساخت شرکت آلمانی لایکا مجهز شده اند. دو دوربین ۱۲ مگاپیکسلی رنگی و ۲۰ مگاپیکسلی تک‌ رنگ که گشادگی دهانه دیافراگم لنزهای آنها f/1.6 است ساختار دوربین اصلی این گوشی را تشکیل داده اند. ترکیبی که هوآوی در استفاده از آن تجربه خوبی داشته و اکنون با ادغام آن با هوش مصنوعی پردازنده این گوشی عکاسی را برای کاربران به یکی از لذت بخش ترین امکانات میت ۱۰ تبدیل کرده است. لنزهای SUMMILUX-H لایکا و لرزشگیر های اوپتیکالی که در این دوربین ها استفاده شده باعث می شود تا تصاویر با جزییات بسیار بالایی به ثبت برسند. دوربین سلفی میت ۱۰ نیز با سنسوری ۸ مگاپیکسلی و گشادگی دیافراگم f/2.0 عرضه شده است که جدا از کیفیت خیلی خوب برای برقراری تماس های تصویری، به لطف هوش مصنوعی و قابلیت های جالب نرم افزاری امکان ثبت تصاویر سلفی خاطره انگیزی را برای کاربران فراهم خواهد کرد.

باتری و صدا

یکی دیگر از نقاط قوت میت ۱۰ باتری فوق العاده قدرتمند آن است. باتری ۴۰۰۰ میلی‌ آمپر ساعتی‌ این گوشی به لطف شارژر ۵ ولت ۴.۵ آمپری میتواند تنها در زمان ۳۰ دقیقه تا ۵۸ درصد شارژ شود و به دلیل استفاده از ولتاژ پایین هنگام شارژ کمتر از رقبا گرم می شود. رابط کاربری بهینه سازی شده و سخت افزار قدرتمند و هوشمند همگی دست به دست هم داده اند تا بتوانید به راحتی یک روز کامل بدون نگرانی از خالی شدن باتری از میت ۱۰ استفاده کنید.

هوآوی تکنیک جالبی برای استفاده از بلندگوهای استریو در گوشی های جدید خود بکار برده است. با استفاده از این تکنیک بلندگوی مکالمه گوشی تقویت شده و هنگام پخش محتواهای رسانهای در کنار بلندگوی اصلی به پخش صدا میپردازد. کیفیت پخش صدای این گوشی حتی در بلندترین حالت نیز از شفافیت خوبی برخوردار است و به عنوان بلندگوی یک گوشی هوشمند از کیفیت فوق العاده خوبی برخوردار است.

نتیجه گیری

برای خرید یک پرچمدار مؤلفه های فراوانی وجود دارد که بدون اغراق میت ۱۰ همگی آن مؤلفه ها را در بهترین حالت در خود جای داده است. قیمت رقابتی این گوشی نیز تاثیر بالایی در انتخاب آن نسبت به دیگر پرچمداران سال ۲۰۱۷ خواهد داشت. اما استفاده از این گوشی نسبت به رقبا کاملا تجربه ای متفاوت و لوکس برای صاحبانش به همراه خواهد داشت زیرا علاوه بر طراحی بسیار زیبا که با رنگبندی های متنوعی نیز همراه است، سخت افزار قدرتمند و هوش مصنوعی و قابلیت های گوناگون این گوشی استفاده از آن را کاملا متفاوت از دیگر گوشی های هوشمند جلوه میدهد.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=۸٫۸; صفحه نمایش=۸٫۹; دوربین=۹٫۱; صدا=۸٫۹; طراحی=۹٫۰; باتری=۹٫۱; ارزش خرید=۹٫۱; {/REVIEW}

Powered by WPeMatico

بررسی تخصصی تلفن هوشمند ال جی Q6؛ طراحی مدرن برای میان رده ارزان قیمت

بررسی تخصصی تلفن هوشمند ال جی Q6؛ طراحی مدرن برای میان رده ارزان قیمت

خریدن گوشی در بازار ایران رفته رفته به یک کابوس تبدیل می شود. ممکن است شما یک گوشی با قیمت ۱٫۵ میلیون تومان انتخاب کرده باشید و خرید آن را به دریافت حقوق و ماه بعد موکول کنید. اما زمان مراجعه به بازار متوجه شوید قیمت دستگاه انتخابی شما به مرز ۲ میلیون تومان رسیده است. در چنین شرایطی بسیاری از کاربران ترجیح می دهند بودجه خود را برای زمانی که بازار ثبات بیشتری داشته باشد ذخیره کنند و در عوض یک مدل ارزان قیمت خریداری نمایند. به این دسته از کاربران باید گروه دیگری از مردم که هدف اولیه خرید آنها گوشی های ارزان قیمت تر است نیز اضافه کرد تا به راحتی نتیجه گرفت انتخاب یک گوشی میان رده مناسب تا چه اندازه از اهمیت برخوردار است. ال جی برای این قسمت از بازار چند انتخاب در اختیار کاربران قرار داده و جدیدترین گوشی آنها در بین میان رده ها، Q6 است. آیا Q6 می تواند به عنوان یک گوشی با ارزش خرید بالا در نظر گرفته شود؟

 طراحی و ساخت

طراحی Q6 را باید به دو بخش نمای رویی و پشتی دستگاه تقسیم کرد. بدنه پشتی این گوشی از جنس پلاستیک ساخته شده است اما با این حال در نگاه اول احساس در دست گرفتن محصولی ارزان قیمت را منتقل نمی کند. جنس مواد مورد استفاده توسط ال جی بسیار با کیفیت بوده و وجود یک لایه براق پلاستیکی روی بدنه اصلی باعث درخشش بیشتر گوشی نیز شده است. این مزیت تا جایی پیش می رود که اگر گوشی را در دست نگیرید یا قیمت و مشخصات آن را ندانید ممکن است تصور کنید با دستگاهی مجهز به بدنه شیشه ای روبرو هستید. لبه ها در دو طرف کمی انحنا به سمت نمایشگر دارند تا در دست گرفتن آن ساده تر باشد. قاب پیرامونی Q6 هم از جنس فلز است که باعث افزایش مقاومت دستگاه در برابر ضربه شده و در هنگام استفاده، حس امنیت بیشتری به کاربر منتقل می کند.

در لبه بالایی گوشی هیچ پورت و شیاری وجود ندارد اما در قسمت پایینی ورودی پورت ۳٫۵ میلیمتری در کنار یک میکروفن و پورت microUSB دیده می شود. شاید استاندارد گوشی های رده بالا و حتی میان رده در سال ۲۰۱۷ استفاده از پورت USB-C باشد اما Q6 دستگاهی با قیمتی در حدود ۱ میلیون تومان است و در نتیجه عدم استفاده از استاندارد جدید نمی تواند نقطه ضعف بزرگی برای آن به حساب آید.

لبه سمت راست دستگاه تنها محل قرار گرفتن کلید پاور است و در لبه سمت چپ می توان شیار ورودی سیمکارت و کارت حافظه و همچنین کلیدهای تنظیم صدا را مشاهده کرد. همه این بخش ها از فلز ساخته شده اند و نگرانی از بابت استهلاک و یا خرابی آنها در طول زمان وجود نخواهد داشت.

اما نمای جلوی گوشی که از نمایشگر پوشیده شده با استاندارد جدید LG برای گوشی های بدون حاشیه ساخته شده است. دیدن اینکه یک گوشی ارزان قیمت حداقل در یک نما از همان زبان طراحی گوشی های پرچم دار استفاده می کند بدون شک خوشایند و امیدبخش خواهد بود. نمایشگر جلویی Q6 درست مانند برادران بزرگتری مانند G6 یا V30 با حاشیه های حداقلی طراحی شده و در گوشه ها دارای انحنا است که تصویر نمایش داده شده را جالب تر جلوه می دهد. البته بر خلاف گوشی های سامسونگ، ال جی سبکی مشابه گوگل در طراحی نمایشگرهای بدون حاشیه دارد اما با این حال دیدن این المان در یک گوشی ارزان قیمت بدون شک ارزش خرید آن را برای کاربرانی که به طراحی اهمیت می دهند افزایش خواهد داد.

نمایشگر و سخت افزار

ال جی در Q6 از نمایشگر ۵٫۵ اینچی از نوع IPS استفاده کرده است. وضوح تصویر در این نمایشگر ۱۰۸۰ در ۲۱۶۰ است که در سال ۲۰۱۷ به FHD+ مشهور شده. این ابعاد در کنار وضوح تصویر منجر به چگالی ۴۳۹ پیکسل بر اینچ شده اند که به راحتی بسیاری از گوشی های گران قیمت تر را هم پشت سر می گذارد. کیفیت تصاویر نمایش داده شده روی این پنل بسیار خوب، رنگ ها دقیق و با کیفیت و جزئیات تصویر زیر نور مستقیم خورشید هم واضح و قابل خواندن هستند.

از نظر سخت افزاری این دستگاه در دو پیکربندی وارد بازار ایران شده است که تنها تفاوت آنها در مقدار حافظه رم به کار رفته می باشد. مشخصات سخت افزاری Q6 را می توان به صورت خلاصه در جدول زیر طبقه بندی کرد:

سخت افزار

توضیحات

پردازنده

اسنپ دراگون ۴۳۵

فرکانس پردازنده

هشت هسته ای از نوع A53 با فرکانس ۱٫۴ گیگاهرتز

پردازنده گرافیکی

Adreno 505

حافظه رم

۳ یا ۴ گیگابایت

فضای ذخیره سازی

۳۲ گیگابایت

پشتیبانی از کارت حافظه

بله تا ۲ ترابایت

 

سخت افزار به کار رفته در این گوشی قدرتمندترین مدل موجود در بازار نیست. پردازنده اسنپ دراگون ۴۳۵ عملکردی “معمولی رو به پایین” دارد و البته با توجه به قیمت گوشی نباید انتظار چندانی از آن داشت. با این حال ۴ گیگابایت رم در مدل گران قیمت تر به خوبی توانسته در کارکردهای روزمره مشکلات را حل کند. سوییچ کردن بین اپلیکیشن ها و اجرای بازی های ساده به خوبی انجام می شود و حداقل از این بابت مشکلی کاربران را تهدید نمی کند.

 

رابط کاربری و دوربین

اگر تجربه کار با گوشی های ال جی را داشته باشید رابط کاربری Q6 برای شما کاملا آشنا خواهد بود. ال جی جزو شرکت هاییست که تغییرات گسترده ای را روی نسخه اصلی اندروید اعمال می کند و ویژگی های بسیار زیادی به رابط کاربری خود اضافه کرده است. Q6 هم با رابط LG UI 5.0 دارای همین ویژگی های اختصاصی است. از جمله این موارد می توان به نوار ابزار پایین قابل شخصی سازی اشاره کرد که امکان قرار دادن یک گزینه اضافی در کنار سه کلید مجازی اندروید برای کاربران فراهم شده است. بخش تنظیمات به کلی با سایر گوشی های اندرویدی متفاوت است و ۴ تب Network، Sound and notification، Display و General گزینه های مختلف تنظیمات را طبقه بندی کرده اند. همچنین امکان استفاده از تم های مختلف هم برای کاربران در نظر گرفته شده که می توان بسته به سلیقه فردی به شخصی سازی گوشی و ظاهر آن پرداخت.

در طرف مقابل رابط کاربری دوربین بسیار ساده طراحی شده. به جز دو حالت عکس برداری و فیلمبرداری، تنها قابلیت های ساده ای مانند عکاسی پانوراما و عکاسی از غذاها در این رابط در نظر گرفته شده و خبری از گزینه های حرفه ای تر مانند تنظیمات ISO، سرعت شاتر و مواردی مانند آن نیست.

دوربین اصلی Q6 دارای دقت ۱۳ مگاپیکسل و دوربین ثانویه آن ۵ مگاپیکسلی است. کیفیت تصاویر گرفته شده با هر دو دوربین به میزان بسیار زیادی به نور محیط بستگی دارد. در صورتی که در محیط های پر نور به عکاسی با Q6 بپردازید تصاویری با جزئیات بالا، رنگ های واقعی و کیفیت قابل تحسین دست پیدا خواهید کرد. اما به محض اینکه نور محیط کاهش یابد، کیفیت تصاویر نیز با افت روبرو شده و نویز در آنها به میزان زیادی افزایش پیدا می کند.

در مجموع باید گفت Q6 دوربینی در حد و اندازه قیمتی که برای این دستگاه در نظر گرفته شده دارد و اگر عکاسی در شرایط نوری مناسب انجام شود تصاویری ماندگاری نتیجه خواهد شد.

 

 

باتری و صدا

صدای تولید شده توسط Q6 در میانه جدول کیفی قرار می گیرد و با توجه به رده قیمتی گوشی کاملا رضایت بخش و قابل قبول است. آنچه به گوش می رسد کیفیت و شفافیت مناسبی دارد و نمی توان ایرادی برای آن در نظر گرفت. همچنین با توجه به وجود پورت ۳٫۵ میلیمتری می توانید به راحتی هر هدفون با کیفیتی را به این گوشی متصل کرده و از فایل های موسیقی را با حداکثر کیفیت ممکن گوش کنید. همین ماجرا برای باتری Q6 نیز صادق است. باتری این دستگاه دارای ظرفیت ۳۰۰۰ میلی آمپر ساعت بوده و هر چند از تکنولوژی هایی مانند شارژ سریع پشتیبانی نمی کند اما با این حال به راحتی بیشتر از یک روز کاری دوام می آورد. سرعت شارژ شدن باتری نیز بسیار مناسب است و رساندن آن از صفر به صد تنها چیزی در حدود یک و نیم ساعت زمان نیاز دارد.

ارزش خرید

با در نظر گرفتن موارد گفته شد، می توان این طور نتیجه گرفت که Q6 گزینه ای بسیار مناسب برای کاربرانی است که قصد دارند همه امکانات تلفن های هوشمند را در سطحی فراتر از متوسط اما با قیمت پایین در اختیار داشته باشند. برگ برنده اصلی Q6 نسبت به گوشی های هم تراز از کشور چین مانند مدل های متعدد شیائومی، اوپو و نظایر آنها، پشتیبانی و خدمات پس از فروش داخلی و همچنین ثبت شدن در سامانه رجیستری است که خیال کاربران را از آینده و مشکلات احتمالی راحت می کند.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=۷٫۹; صفحه نمایش=۸٫۲; دوربین=۷٫۵; صدا=۸; طراحی=۸٫۵; باتری=۹; ارزش خرید=۹; {/REVIEW}

Powered by WPeMatico

بررسی هواوی Mate 10 Lite: آشنایی با برادر کوچک تر

بررسی هواوی Mate 10 Lite: آشنایی با برادر کوچک تر

کوچکترین عضو خانواده جدید هواوی Mate 10 Lite نام دارد. این گوشی در رده قیمتی پایین تری نسبت به میت ۱۰ پورشه دیزاین، میت ۱۰ پرو و میت ۱۰ قرار دارد و به همین دلیل می توان انتظار داشت مشخصات فنی آن به همین نسبت پایین تر از برادران بزرگترش باشد. با این حال هواوی سابقه نسبتا درخشانی در ساخت گوشی های میان رده دارد و همین باعث می شود انتظارات از محصول جدیدی که به همراه خانواده بزرگ میت ۱۰ معرفی شده بیشتر باشد. در درجه اول باید این نکته را مد نظر قرار داد که میت ۱۰ لایت در حال حاضر قیمتی در حدود ۱٫۵۰۰٫۰۰۰ تومان در بازار ایران دارد و در نتیجه بررسی این گوشی میبایست با در نظر گرفتن رقبایی که در کشور دارد انجام شود. سایر گوشی های جدید خانواده میت در بررسی ها نشان داده اند انتخاب های خوبی برای کاربران خواهند بود و حالا نوبت به کوچکترین عضو آنهاست تا نشان دهد چه مزایایی دارد.

طراحی و ساخت

استفاده از فلز در حال حاضر استانداردی برای گوشی های میان رده به حساب می آید و میت ۱۰ لایت هم از همین عنصر در ساخت بدنه بهره می برد. نوع آلیاژ آلومینیوم به کار رفته در این گوشی از استاندارد بالایی برخوردار است و می توان آن را جزو تلفن های هوشمند با کیفیت از نظر بدنه در نظر گرفت. میت ۱۰ لایت در سه رنگ مشکی، آبی و طلایی در اختیار خریداران قرار گرفته است. این رنگ ها در واقع بدنه پشتی گوشی را تشکیل می دهند و در دو نسخه آبی و طلایی شاهد نوعی گسستگی در طراحی هستیم زیرا بدنه جلویی این مدل ها به ترتیب مشکی و سفید هستند و انتظار می رود رنگ بدنه در بخش های پشت و روی گوشی یکسان باشد. اما در هر صورت نمی توان ایراد زیادی به این سبک از طراحی هواوی گرفت زیرا قبلا شرکت های دیگری بوده اند که از روش مشابه استفاده کرده اند.

سمت راست گوشی محل قرار گرفتن کلیدهای تنظیم صدا و پاور است و در سمت چپ تنها شیار ورودی سیمکارت دیده می شود.

نمای بالایی گوشی یکدست و بدون هیج افزونه خاصی طراحی شده و در لبه پایینی می توان گریل بلندگو، ورودی پورت microUSB و پورت ۳٫۵ میلیمتری را مشاهده کرد.

با اینکه نمی توان طراحی میت ۱۰ لایت را بدون حاشیه طبقه بندی کرد اما باید گفت هواوی تلاش کرده حاشیه های بالا و پایین صفحه را تا حد ممکن کاهش دهد. انتقال سنسور اثر انگشت به بدنه پشتی نیز به این تصمیم کمک کرده است.

قسمت پشتی دستگاه همانند دیگر گوشی های سری جدید میت از آرایشی متقارن بهره می برد. با این حال طراحی بدنه پشتی میت ۱۰ لایت به طور کلی متفاوت از نسخه استاندارد و پرو است. لنزهای دوربین دوگانه به هم پیوسته هستند و برجستگی بیشتری نسبت به دیگر دستگاه های این خانواده دارند. درست در بالای لنزها هم محل قرارگیری فلش LED است و در پایین آنها هم سنسور اثر انگشت قرار گرفته. عملکرد سنسور اثر انگشت همانند دیگر محصولات هواوی بسیار سریع و بی نقص است و محل قرارگیری آن نیز استفاده از سنسور را تسهیل می کند.

شاید تنها علامت سوال در این قسمت، عدم استفاده از پورت USB-C و ادامه به کارگیری microUSB باشد. چنین دستگاهی با کیفیت ساخت بسیار خوب می توانست در صورت داشتن پورتی جدیدتر چندین سال نگرانی های کاربران را رفع کند اما هواوی تصمیم متفاوتی گرفته است. در مجموع باید گفت طراحی میت ۱۰ لایت برای یک گوشی میان رده کاملا استاندارد و حتی از جهاتی فراتر از متوسط مورد انتظار است.

سخت افزار و نمایشگر

با وجود میان رده بودن Mate 10 Lite، یکی از جدیدترین استانداردها برای نمایشگر این دستگاه توسط هواوی مورد استفاده قرار گرفته است. صفحه نمایش این گوشی دارای ابعاد ۵٫۹ اینچ با نسبت ۱۸:۹ است و در نتیجه کمی کشیده تر و بلندتر از سایر گوشی ها به نظر می رسد. پنل مورد استفاده هم از نوع IPS بوده و دارای وضوح ۱۰۸۰ در ۲۱۶۰ پیکسل است. این اعداد و ارقام منجر به چگالی پیکسلی ۴۰۹ppi می شوند که برای یک گوشه میان رده بسیار عالی به نظر می رسد. کیفیت نمایشگر میت ۱۰ لایت بسیار مناسب ارزیابی می شود و حتی در زیر نور مستقیم هم خواندن اطلاعات از روی آن بدون مشکل صورت می گیرد.

سخت افزار به کار رفته در قلب Mate 10 Lite را می توان به صورت زیر خلاصه کرد:

سخت افزار

توضیحات

پردازنده

Kirin 659 چهار هسته در فرکانس ۲٫۳۶ گیگاهرتز و چهار هسته در فرکانس ۱٫۷ گیگاهرتز

پردازشگر گرافیکی

Mali T830

حافظه داخلی

۶۴ گیگابایت قابل افزایش تا ۲۵۶ گیگابایت به کمک کارت حافظه

حافظه رم

۴ گیگابایت

هواوی در سال های اخیر تجربه های بسیار زیادی در زمینه ساخت پردازنده ها داشته است و می توان به وضوح افزایش اعتماد به نفس آنها را در به کارگیری از چیپست های جدید و معرفی چیپ های اختصاصی هوش مصنوعی مشاهده کرد. البته چیپ ۶۵۹ یک SoC میان رده به حساب می آید اما هم در بنچمارک ها عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش گذاشته و هم در کارکرد متداول توسط کاربران آنها را با اتفاقات ناخوشایندی مانند هنگ کردن یا لگ زدن در زمان سوییچ بین اپلیکیشن ها مواجه نمی کند.

رابط کاربری و دوربین

رابط کاربری هواوی در سال های اخیر همواره به سمت سبک تر شدن و در اختیار قرار دادن امکانات بیشتر به کاربران پیشرفت کرده است. هر چند هواوی جدیدترین نسخه از رابط کاربری خود را برای این گوشی منتشر نکرده اما نسخه موجود (EMUI 5.0) نیز امکانات بسیار خوبی را در بر داشته و سبک و روان طراحی شده است. با کشیدن صفحه اصلی به سمت چپ و راست به صفحات جانبی دسترسی خواهید داشت که محل قرار گرفتن اپلیکیشن ها، ابزارک ها و همچنین صفحه اختصاصی جست و جوی گوگل هستند. این سبک طراحی جزو ساختارهای پر طرفدار در بین تلفن های هوشمند است و بسیاری از کاربران چه در پلتفرم اندروید و چه در iOS از آن استفاده می کنند. اما هواوی به فکر گروه دیگر کاربران که عادت به استفاده از app drawer هم دارند بوده است. در بخش تنظیمات می توان به راحتی ساختار رابط کاربری را تغییر داد و برنامه های نصب شده را از صفحات جانبی به app drawer منتقل کرد.

بخش نوتیفیکیشن ها و ابزارها که با کشیدن انگشت از بالای نمایشگر به سمت پایین قابل دسترس است به سبک همیشگی هواوی کامل و بدون نقص طراحی شده است. در این قسمت تقریبا به هر تنظیم سریعی که یک کاربر نیازمند آن باشد دسترسی خواهید داشت و ضمنا امکان ویرایش، اضافه یا حذف ابزارها و همچنین تغییر موقعیت آنها نیز وجود دارد.

رابط کاربری دوربین Mate 10 Lite به شکلی طراحی شده که هم برای کاربران عادی و هم برای کاربران حرفه ای بهترین شرایط را فراهم کند. با کشیدن انگشت به طرفین می توان به منوی تنظیمات و گزینه های مختلف عکاسی دسترسی داشت که امکاناتی مانند Light Painting، تایم لپس، حالت های حرفه ای و HDR و صحنه آهسته را در اختیار کاربر قرار می دهد. کیفیت تصاویر گرفته شده به وسیله دوربین دوگانه این گوشی کاملا قابل قبول و رضایت بخش است. در صورت وجود نور کافی، میت ۱۰ لایت می تواند عکس های بسیار خوبی با کیفیت بالا و جزئیات فراوان ثبت کند. دوربین سلفی نیز عملکرد بسیار خوبی داشته و در اکثر شرایط نوری انتظارات را برآورده می کند.

دوربین اصلی دستگاه دارای دقت ۱۶ مگاپیکسل برای لنز اصلی و ۲ مگاپیکسل برای لنز واید است و امکان تنظیم دیافراگم برای داشتن افکت بوکه هم فراهم شده است. نکته قابل توجه آنکه دوربین سلفی هم دارای لنز دوتایی با دقت ۱۳ و ۲ مگاپیکسل است و در نتیجه افکت بوکه برای دوربین دوم هم در دسترس خواهد بود.

 

باتری و صدا

هواوی در این دستگاه از یک باتری با ظرفیت ۳۳۴۰ میلی آمپر از نوع پلیمر لیتیوم استفاده کرده است. ظرفیت باتری در کنار دیگر مشخصات سخت افزاری مانند کیفیت نمایشگر و باتری باعث می شوند عملکرد بسیار خوبی را از آن شاهد باشیم. در کارکرد عادی می توان نزدیک به دو روز روی همراهی Mae 10 Lite حساب باز کرد و در صورتی که کاربر پر مصرفی هستید به راحتی می توانید یک صبح تا شب را بدون نگرانی از اتمام باتری سپری کنید. البته متاسفانه این گوشی از تکنولوژی شارژ سریع پشتیبانی نمی کند و به دلیل فلزی بودن بدنه خبری از شارژ بیسیم هم نیست. با سی دقیقه شارژ کردن گوشی نزدیک به ۳۰ درصد در آن انرژی ذخیره خواهید کرد و از طرفی شارژ شدن صفر تا صد دستگاه هم در حدود ۲٫۵ ساعت زمان نیاز دارد.

صدای تولید شده توسط بلندگو نیز نشان می دهد میت ۱۰ لایت بهترین اسپیکر جهان را در اختیار ندارد اما کیفیت خروجی قابل قبول ارزیابی می شود. به دلیل وجود داشتن پورت ۳٫۵ میلیمتری می توانید از هر نوع هدفونی به همراه میت ۱۰ لایت استفاده کنید که به نظر می رسد این کار در دوره کنونی منطقی تر و پرطرفدارتر از داشتن یک بلندگو قوی تر و البته گران قیمت تر باشد.

در نهایت باید گفت با توجه به وضعیت بازار داخلی و قیمت گذاری هواوی برای Mate 10 Lite، این دستگاه می تواند انتخابی بسیار خوب برای آن دسته از کاربرانی به حساب بیاید که به یک تلفن هوشمند با کیفیت با طراحی مناسب، سخت افزار قابل قبول و دوربین خوب نیاز دارند و بودجه آنها برای خرید پرچم داران با محدودیت بیشتری همراه است.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=۸٫۵; صفحه نمایش=۸٫۷; دوربین=۸٫۵; صدا=۸; طراحی=۸٫۲; باتری=۸٫۵; ارزش خرید=۸٫۵; {/REVIEW}

Powered by WPeMatico

بررسی گوشی۲ MIX شرکت DOOGEE (حس خوب داشتن گوشی ارزان)

بررسی گوشی2  MIX شرکت DOOGEE (حس خوب داشتن گوشی ارزان)

مدتی پیش دو گوشی MIX  و BL5000 شرکت Doogee را مورد بررسی قرار دادیم.  واقعیت قبل از بررسی گوشی MIX چندان نظر مثبتی در مورد این برند نداشتیم چون وضعیت ما مانند کسی بود که می خواست برای اولین بار یک غذا را که نه اسمش را شنیده بود و نه در مورد آن اطلاعی داشت، تست کند. تقریبا اطلاع خاصی در مورد این محصولات این برند چینی نداشتیم جز وب سایت این شرکت و یک سری اطلاعات در وب سایت ها که آن هم زیاد نبود. اما خوب دل را به دریا زدیم و اولین محصول این شرکت را  با نام MIX مورد بررسی قرار دادیم. بعد از MIX هم گوشی BL5000 را که مجهز به یک باتری پر ظرفیت را بررسی کردیم. حال بعد از گذشت زمان نچندان طولانی نسخه دوم گوشی MIX با نام MIX 2 برای بررسی در اختیار ما قرار گرفته است. اگر دوست دارید بدانید که نسخه دوم گوشی MIX چه امکانات و قابلیت هایی دارد با ما باشید.

 بیرون و داخل جعبه گوشی چه خبر؟!

از آنجایی که MIX 2 یک گوشی با صفحه نمایش ۵٫۹۹ اینچی است و نسبت تصویر صفحه نمایش آن هم ۱۹ به ۸ است به همین علت با یک جعبه کشیده تر در مقایسه با MIX روبه رو هستیم. جعبه گوشی مشکی رنگ است و روی آن در قسمت بالایی مارک تجاری شرکت ثبت شده است. در قسمت پایین جعبه هم مدل دستگاه “MIX 2” بزرگ درج شده است. البته در زیر مدل عبارت MINI+MAX=MIX هم دیده می شود که یاداوری می کند این محصول برای چه با این نام شناخته می شود. در کل طرح خاصی روی بخش خارجی جعبه دیده نمی شود و جعبه طراحی ساده ای دارد.  

در بخش پشتی هم مانند همیشه یک برچسب که یک سری اطلاعات روی آن درج شده است دیده می شود. با باز کردن جعبه با یک کاور پلاستیکی مات رو به رو می شوید که گوشی را در بر گرفته است. برای جلوگیری از حرکت گوشی و محافظت در مقابل ضربه هم یک فوم پلاستیکی مشکی رنگ دیده می شود. با برداشتن گوشی یک جعبه کاغذی مستطیلی را مشاهده می کنید که در داخل آن کاور پلاستیکی گوشی (البته واقعیت کیفیت کاور خوب است)، محافظ صفحه نمایش، دستمال تمیز کردن صفحه نمایش و بدنه، دفترچه گوشی و کارت Warranty دیده می شود.

در بخش زیر این جعبه کاغذی مستطیلی شکل شارژر گوشی با جریان خروجی ۵ ولت و شدت جریان ۲ آمپر دیده می شود.

علاوه بر این کابل شارژر که از USB نوع C است، جک هدفون هم دیده می شود. چون این گوشی مانند بسیاری از محصولات جدید فاقد جک ۳٫۵ میلی متری است و برای همین باید از مبدل مخصوص برای استفاده از هدفون های سیمی استفاده کرد. البته به غیر از این موارد یک مبدل هم دیده می شود که برای تبدیل USB Type-C به Mini USB است. به این موارد یک پین هم برای امکان خارج کردن اسلات سیم و کارت حافظه باید اضافه کنید.

 

کمی از طراحی بگو

بدون هیچ اغراقی شرکت Doogee پیشرفت خوبی در زمینه طراحی MIX 2 داشته است، زیرا زمانی که برای اولین بار گوشی را در دست میگیرید باورتان نمی شود که این گوشی ساخت یک شرکت چینی نچندان شناخته شده باشد. بدنه گوشی کیفیت ساخت خوبی دارد و وقتی آن را در دست قرار می گیرد لبه های پرداخت شده آن حس ثبات و مقاوم بودن را به شما القا می کند (بدنه این گوشی از نوع فلزی است). اگر شما آیفون X را برای اولین بار بدون محافظ در دست بگیرد احساس می کنید که گوشی هر لحظه امکان دارد از دست شما بیفتد اما در کل این حالت اصلا در این محصول دیده نمی شود. در قسمت جلویی گوشی با یک صفحه نمایش ۵٫۹۹ اینچی رو به رو هستید که در اطراف دارای حاشیه کمی است اما در بخش بالا و پایین این مقدار زیادتر است. البته این مورد به علت آن است که این شرکت خواسته توازن ضخامت فریم را در بالا و پایین صفحه نمایش یکسان نگه دارد چون تنها در بالای صفحه نمایش شما شاهد خروجی صدای بلندگو، دوربین سلفی استاندارد و دوربین Wide (برای گرفتن سلفی گروهی) هستید. اما در بخش پایین صفحه نمایش تنها فریم دیده می شود که جز برای جنبه ظاهری کار خاصی را انجام نمی دهد. لبه های گوشی به خوبی ساخته شده است و جای برای ایراد نمی گذارد. در سمت راست دکمه های کاهش حجم صدا و روشن و خاموش کردن را می بییند. این دکمه دارای دندانه های ریزی هستند که احتمالا لیز خوردن از زیر دست را کم می کنند و فاصله بین آنها مناسب است.

در لبه بالایی گوشی اسلات سیم کارت و کارت حافظه قرار دارد که با استفاده از آن می توانید یا از دو سیم کارت در گوشی استفاده کنید یا اینکه یک سیم کارت و یک کارت حافظه را در گوشی قرار دهید. این گوشی از دو سیم کارت نانو پشتیبانی می کند که در صورت استفاده نیاز به استفاده از کارت حافظه می توان آن را با سیم کارت دوم جایگزین کرد (این گوشی از کارت حافظه Micro SD پشتیبانی می کند).

در لبه پایینی گوشی شاهد حضور فضای تعبیه شده برای صدای خروجی بلندگو، جک USB 3 نوع C و میکروفون هستیم.

در سمت دیگر هم امکانات خاصی در نظر گرفته نشده است.

نکته جالب در مورد این گوشی تعبیه لایه محافظ در بخش جلو و عقب گوشی به صورت پیش فرض است برای همین نیازی ندارد که بخواهید هزینه را برای خرید محافظ بدهید (البته یک محافظ اضافی صفحه نمایش هم در خود جعبه وجود دارد). بخش پشتی دارای پوشش مشکی براق با روکشGorilla Glass  است که این حالت باعث شده است جذابیت و مقاومت آن بیشتر شود. در این بخش شاهد حضور دوربین و فلاش LED دوگانه هستیم. نحوه قرار گیری لنزهای دوربین به صورت عمودی است و در زیر لنزها هم سنسور اثر انگشت قرار دارد که تا حدودی زیادی آدم را یاد دکمه پاور گوشی های ال جی می اندازد.

این گوشی در حدود ۲۱۰ گرم وزن دارد و به ترتیب عرض، ارتفاع و ضخامت آن ۷۴٫۷، ۱۵۹٫۱ و ۸٫۶ میلی متر است.

 

چه مشخصاتی داره؟

Doogee سعی کرده در این نسخه علاوه بر طراحی ظاهری امکانات سخت افزاری را هم تا حد امکان ارتقا، بدهد. در MIX 2 ما شاهد استفاده از چیپ ست  ۱۶ نانومتری Helio P25 از شرکت مدیاتک هستیم که در MIX هم مورد استفاده قرار گرفته بود. این چیپ ست مجهز به هشت هسته ای پردازشی Cortex A-53 که چهار هسته در فرکانس ۱٫۶۹ و ۴ هسته در فرکانس ۲٫۳۹ فعالیت می کنند و پردازنده گرافیکی Mali T880 با حداکثر فرکانس کاری یک گیگاهرتز است که در پردازش های گرافیکی کارایی منطقی دارد. (البته از نظر مشخصات فنی تقریبا مانند برادر بزرگتر خودش است). این شرکت در MIX 2 از شش گیگابایت حافظه بهره برده است که برای محصولی با این مشخصات فنی واقعا بیش از حد نیاز است. فضای ذخیره سازی این گوشی ۶۴ گیگابایت است که با استفاده از کارت حافظه تا ۲۵۶ گیگابایت قابل افزایش است. این گوشی مجهز به سیستم عامل اندورید نسخه ۷٫۱٫۲ است و توان مورد نیاز گوشی توسط یک باتری ۴۰۶۰ میلی آمپری ساعتی تامین می شود.  این گوشی در سه رنگ مشکی، طلایی و آبی ارائه می شود که به نظر ما رنگ مشکی آن منطقی گزینه است! (البته این نظر ما است). در این محصول از صفحه نمایش ۵٫۹۹ اینچی با دقت ۱۰۸۰×۲۱۶۰ پیکسل استفاده شده است. همان طور که گفته شده این صفحه نمایش دارای نسبت تصویر ۱۸ به ۹ است. همچنین براساس مشخصات این صفحه نمایش دارای میزان کنتراست ۱۰۰۰ به ۱ است و تراکم پیکسلی ۴۰۳ نقطه در این اینچ است. طبق اطلاعات موجود در اینترنت صفحه نمایش این محصول از نوع IPS است و در تست های اولیه ما زاویه دید مناسبی داشت. دوربین دوگانه پشتی این محصول  دارای دقت ۱۶ و ۱۳ مگاپیکسل است و میزان f آن در حداقل میزان ۲ است. این محصول از فلاش LED بهره می برد. این محصول دارای دو دوربین در بخش جلویی است تا عدد چهار دوربین در یک گوشی را عملی کند. دوربین های جلویی هر دو ۸ مگاپیکسل است اما تفاوت انها در زاویه دیدشان است. یکی از دوربین ها دارای زاویه دید ۸۸ و دیگری دارای زاویه دید ۱۳۰ درجه است که برای عکس های واید کاربرد دارد. 

این گوشی به صورت استاندارد دارای قابلیت ضبط ویدیو با دقت ۱۰۸۰p را دارد. همانطور گفته شده این گوشی دارای پورت USB نسخه C است که این موضوع سرعت انتقال اطلاعات را افزایش می دهد (آیفون X هنوز هم از USB نسخه ۲ استفاده می کند، قابل توجه دوستان!).  

 

امکانات ارتباطیش در چه سطحی است؟

مانند MIX این محصول هم قابلیت پشتیبانی از دو سیم کارت را دارد. به علت استفاده از چیپ ست Helio P25 این گوشی در سیستم LTE این از استاندارد Cat 6 پشتیبانی می کند که در کل استاندارد چندان جدید نیست. به طور مثال این مورد در نوت ۸ از نوع Cat 16 است. از دیگر امکانات ارتباطی این محصول گیرنده بی سیم دوبانده ۸۰۲٫۱۱n این محصول اشاره کرد. بلوتوث نسخه ۴٫۱، رادیو FM و پورت USB نوع C از دیگر امکانات ارتباطی این محصول است. این دستگاه فاقد NFC است و قابلیت شارژ سریع پشتیبانی نمی کند. علاوه بر این MIX 2 داری سنسور اثر انگشت، قطب نما و ژیروسکوپ است. (سنسور اثر انگشت قادر است گوشی را در مدت زمان کمتر از ۰٫۱ ثانیه را آماده فعالیت کند). این دستگاه برخلاف MIX فاقد جک ۳٫۵ میلی متری است و برای همین مبدلی برای تبدیل پورت USB نوع C به جک ۳٫۵ میلی متر در نظر گرفته شده است.

 

سیستم عامل و امکانات نرم افزاری  

Doogee در این محصول هم از سیستم عامل اندروید نسخه ۷ استفاده کرده است. البته نسخه ای اصلی روی گوشی بعد از بروزرسانی ۷٫۱٫۱ است که به نظرم از نسخه ۸ در بعضی از موارد بهتر است (براساس تجربه استفاده از دو نسخه  به نظرم حداقل در زمینه عمر باتری بهتر است). آیکون و نحو قرار گیری آیکون های صفحه اصلی تقریبا مانند MIX است با این تفاوت که در MIX 2 آیکون ها طراحی ساده تر و در عین حال جذاب تری دارند.

در منوی اصلی که امکان دسترسی به تمام آیکون نرم افزارها وجود دارد با ساختاری متفاوت از MIX رو به رو هستید.

در این گوشی دیگر آیکون ها براساس حرف الفبا از یکدیگر جدا نشده اند اما با این وجود براساس حروف الفبا منظم شده است. با این وجود برای مدیریت راحت تر وقتی بخواهید با اسکرول سمت راست گوشی در بین ایکون ها حرکت کنید براساس محل قرار گیری حرف آن بخش به شما نمایش داده می شود (البته این قابلیت یکمی باگ دارد). مانند همیشه منوی تنظیمات سریع و یا Notification با اسکرول از بخش بالایی گوشی در دسترس خواهد بود. در این بخش امکان فعال کردن کارت شبکه بی سیم، مدیریت سیم کارت، مدیریت میزان شارژ باتری، فعال کردن موقعیت و دیگر مواردی که همه گوشی های اندرویدی است برای شما وجود دارد.

البته در صفحه دوم این منو قابلیت های مانند امکان ضبط از صفحه نمایش، قابلیت محافظت از چشم و QR Code دیده می شود. همچنین از ایکون چرخ دنده مانند بالای همین منو امکان دسترسی به منوی تنظیمات گوشی هم برای شما وجود خواهد داشت. در این محصول خبری از منوهای میانبر موجود در MIX  نیست و با ساختار نرم افزاری ساده و در عین حال بهتری رو به رو هستید. منوی تماس و همچنین پیغام های این گوشی ساختار استاندارد دارد که در بیشتر محصولات اندرویدی دیده می شود.

شاید بعضی ها با این مورد موافق نباشند اما در کل ساختاربندی منوی تنظیمات در اندروید ۷ جنبه بصری بهتری داشت. در تصاویر زیر می توانید تفاوت منوی تنظیمات اندروید ۸ و ۷ را مشاهده می کنید.

(گوگل پیکسل دومین تصویر و تصویر اول برای MIX 2). در این محصول مانند MIX شاهد نرم افزار System Manager هستیم که امکان مدیریت حافظه، باتری، پاک کردن فایل غیرضروری از گوشی، امکان فریز کردن اپلیکشین برای استفاده در زمانی دیگر بدون بستن آن، قابلیت Auto boot برای نرم افزارها، جلوگیری از اجرای نرم افزار خاصی (البته در این حالت باید پسورد استفاده کنید) و تمیز کردن خودکار وجود دارد.

از نظر ظاهری تغییراتی هم در بخش File Manager دیده می شود. البته این تغییرات خیلی زیاد نیست و بیشتر به ساختار ظاهری خود این نرم افزار برمی گردد.

 

تست کارایی گوشی

برخلاف دفعات قبل این بار سعی کردیم برای مقایسه بهتر کارایی گوشی ها نتایج تست سه گوشی از این شرکت را در برنامه های مختلف کنار هم قرار دهیم.  اولین برنامه ای که تست کردیم اپلیکشین GeekBench 4 که در حالت تک هسته ای و دو هسته ای  کارایی پردازنده گوشی را به نمایش می گذارد.

Antutu هم دیگر اپلیکشین مورد بررسی بود که نتایج از کارایی منطقی MIX 2 در این برنامه خبر می دهد.

Basemark OS II سومین اپلیکشینی بود که به سراغش رفتیم. در این تست کارایی گوشی در زمینه های مختلف مورد ارزیابی قرار میگیرد که این موضوع می تواند نماد خوبی برای محک کارایی گوشی در زمینه های مختلف باشد.

 Base X mark کارایی پردازشی گوشی را در دو حالت High Quality و Medium محک می زند.

۳D Mark تست های مختلفی دارد اما برای اینکه نتایج قابل مقایسه باشند ما مانند دو گوشی دیگر آن را در تست Sling Shot دقت ۱۰۸۰P مورد محک قرار دادیم که نتیجه آن را مشاهده می کنید.

با وجود باتری ۴۰۶۰ میلی آمپری این گوشی عمر باتری واقعا خوبی دارد. در تست هایی که انجام دادیم این گوشی با شارژ کامل توانست نزدیک به دو روز کامل کار کند. البته ما این موضوع را در وضعیتی تست کردیم که گوشی در حالت تست بود و بیشترین فشار روی پردازنده و دیگر بخش ها است. به طور کلی در بخش باتری می توان به این محصول امتیاز بالایی را داد چون پردازنده این محصول همان چیزی است که در MIX می بینید  و از طرفی توان باتری هم افزایش یافته است. در مورد زمان شارژ باتری هم چون گوشی از سیستم شارژ استاندارد بهره می برد برای شارژ کامل باتری گوشی نیاز چند ساعتی را صبر کنید.

 

منوی دوربین و تست

در نرم افزار دوربین حالت ویدیو، عکس، Face Beauty، Blur، Mono، Panorama و Pro دیده می شود (دقیقا مانند امکاناتی که در MIX هم وجود دارد). برای استفاده از هر کدام از این موارد فقط کافی با لمس صفحه نمایش در نرم افزار دوربین به سمت راست یا چپ دست خود را بکشید در این حالت بین وضعیت های مختلف جا به جا خواهید شد.در قسمت عکاسی امکان زوم دو برابر در بیشتر حالت وجود دارد. البته این تمام ماجرا نیست زیرا در قسمت بالا سمت راست نرم افزار دوربین وقتی سه نقطه را انتخاب کنید می توانید قابلیت HDR و موارد دیگر مانند دقت عکس گرفتن (حداکثر ۱۶ مگاپیکسل)، نسبت تصویر و GPS را مدیریت کنید. البته در بخش ویدیو هم امکان تغییر کیفیت ویدیو در این بخش وجود دارد. علاوه بر این ایکون تغییر بین دوربین پشتی و جلویی و همچنین فعال یا غیر فعال کردن فلاش هم در این بخش است.  برای دوربین جلویی دستگاه تنها قابلیت ویدیو، عکس، Face Beauty و تک رنگ یا Mono وجود دارد. در این گوشی به علت استفاده از دو دوربین هشت مگاپیکسلی جلویی امکان گرفتن عکس سلفی در دو حالت فردی و گروهی وجود دارد. به طوری کلی در حالت سلفی گروهی دو دوربین جلو امکان پوشش زاویه ای ۱۳۰ درجه ای را فراهم می کند. در ادامه نمونه تصاویری از این گوشی را مشاهده می کنید.

تصویر نمونه گرفته شده با گوشی MIX 2 در حالت استاندارد (بالا)

تصویر نمونه گرفته شده با گوشی Google Pixel Xl در حالت استاندارد (بالا)

حالت Pro دوربین، ایزو ۲۰۰، وضعیت White Balance روی حالت نور خورشید

حالت Blur با تنظیم روی حالت ۶۰ درصد (میزان بلور کردن اطراف)

حالت Monochrome

سلفی استاندارد

سلفی گروهی (البته گروه فرضی هستش اینجا!)

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=۷٫۸; صفحه نمایش=۸٫۵; دوربین=۷٫۷; صدا=۸; باتری=۸٫۸; طراحی=۸٫۶; ارزش خرید=۷٫۵; {/REVIEW}

Powered by WPeMatico

بررسی گوشی ذنفون ۴ مکس ایسوس؛ پاوربانکی مجهز به دوربین دوگانه

بررسی گوشی ذنفون 4 مکس ایسوس؛ پاوربانکی مجهز به دوربین دوگانه

امکان ندارد قصد خرید یک لپ تاپ داشته باشید و مدلی از ایسوس در لیست بررسی شما قرار نگیرد. ایسوس برای هر بازه قیمتی و هر نوع کاربری یک محصول در سبد خود دارد و همین باعث شده بخش زیادی از بازار لپ تاپ های کشور در اختیار این برند مشهور قرار داشته باشد. البته ایسوس نیز پاسخ اعتماد کاربرانش را به خوبی داده و دستگاه هایی تولید کرده که رضایت هر طیفی را به همراه دارد. اما اگر هدف شما خرید یک تلفن هوشمند باشد احتمالا ایسوس جزو آخرین نام هاییست که به ذهنتان خواهد رسید. در واقع با وجود سابقه نسبتا طولانی این شرکت در تولید گوشی موبایل، آنها نتوانسته اند موفقیتی را که در حوزه لپ تاپ ها به دست آوردند در دنیای تلفن های هوشمند نیز تکرار کنند. با این حال سری ذنفون ایسوس همیشه جزو محصولاتی بوده که حرف های زیادی برای گفتن دارند. این شرکت طبق روال سال گذشته خانواده ای از گوشی های خود را تحت عنوان Zenfone 4 روانه بازار کرده است. از این بین Zenfone 4 Max با قیمتی در حدود ۱ میلیون تومان زیر ذره بین ماست تا به بررسی ابعاد مختلف این گوشی بپردازیم.

طراحی و ساخت

اولین نکته پس از ملاقات و در دست گرفتن Zenfone 4 Max وزن نسبتا زیاد آن است که به راحتی احساس می شود. این گوشی تقریبا ۱۸۰ گرم وزن دارد که با کمی ارفاق می توان آن را در رده گوشی هایی مانند گلکسی نوت ۸ و گلکسی اس ۸ پلاس از نظر وزنی قرار داد؛ با این تفاوت که این گوشی ها دارای نمایشگرهای بزرگتر از ۶ اینچ هستند و ذنفون ایسوس صفحه نمایشی ۵٫۵ اینچی دارد. البته دلیل اصلی سنگین بودن این گوشی باتری به کار رفته در آن است که در ادامه به آن خواهیم پرداخت. بدنه پشتی دستگاه از جنس آلومینیوم ساخته شده و به جز لوگوی ایسوس، دوربین دوگانه گوشی را نیز در خود جای داده است. دوربین ها در یک قاب بیضی شکل قرار گرفته اند و در کنار آنها هم تک فلش LED جا خوش کرده است.

در بدنه جلویی شاهد قرار گرفتن کلید های حرکتی در بخش پایینی و دوربین سلفی، فلش دوربین جلو، گریل بلندگو و یک چراغ LED در گوشه سمت چپ در بخش بالا هستیم. کلیدها همگی از نوع لمسی بوده و مورد مرکزی آن نقش سنسور اثر انگشت دستگاه را نیز بازی می کند. این حسگر دارای دقت مناسبی است و سرعت تشخیص و عملکرد آن کاملا مناسب ارزیابی می شود. نکته جالب درباره سنسور اثر انگشت و عملکردش به عنوان کلید Home  آن است که ایسوس تلاش کرده همانند اپل، یک فیدبک لرزشی نیز طراحی کند که با وجود تفاوت بسیار زیاد آن با موتورهای Taptic اپل، برای تشخیص محل قرار گرفتن کلید فیزیکی بدون نگاه کردن به گوشی و همچنین اطمینان از تشخیص دستورات کاربردی به نظر می رسد.

سمت چپ بدنه دارای شیار ورودی کارت حافظه و سمت راست محل قرار گرفتن کلیدهای کنترل صدا و پاور است. این کلیدها دارای بافتی هستند که تشخیص آنها را در زمان استفاده از گوشی ساده می کند.

در لبه بالایی بدنه پورت ۳٫۵ میلیمتری و در لبه پایینی هم گریل بلندگو در کنار ورودی microUSB دیده می شوند. در این بخش تنها یکی از دو گریلی که در لبه پایینی قرار دارند مربوط به بلندگو است و دیگری با هدف متفاوتی از جمله ایجاد تقارن در طراحی در این قسمت تعبیه شده.

طراحی قسمت جلویی بدنه به زبان طراحی سال های گذشته دنیای تلفن های هوشمند نزدیک است و حاشیه های بسیار زیاد در بالا، پایین و دو طرف نمایشگر دیده می شود. در نتیجه با وجود ابعاد ۱۵۳ در ۷۷ میلیمتری این قسمت، تنها ۷۰ درصد آن از نمایشگر پوشیده شده که عدد کمی برای سال ۲۰۱۷ به نظر می رسد. هرچند نباید در این کلاس قیمتی انتظار زیادی از شرکت ها برای هزینه های سنگین طراحی و ساخت داشت. دیگر نکته قابل ذکر درباره طراحی Zenfone 4 Max، ضخامت ۹ میلیمتری آن است که باز هم دلیل اصلی آن به باتری دستگاه باز می گردد و بدون در نظر گرفتن قابلیت های باتری نمی توان نظری منفی درباره آن داشت.

صفحه نمایش و سخت افزار

ایسوس برای این گوشی از نمایشگری با دقت HD از نوع IPS استفاده کرده که با در نظر گرفتن ابعاد ۵٫۵ اینچی صفحه منجر به چگالی پیکلی ۲۶۷ppi می شود. این عدد حتی در کلاس قیمتی ذنفون ۴ مکس هم پایین به حساب می آید. برای مثال رقبای این گوشی مانند نوکیا ۶ با قیمتی در محدوده ذنفون ۴ مکس دارای نمایشگرهای FHD هستند. با این حال همه چیز در Z4M در خدمت عملکرد باتری است و متاسفانه بخش های مختلف گوشی به دلیل این کاربری تحت تاثیر قرار گرفته اند که نمایشگر نیز از جمله آنهاست. در چنین شرایطی باید به این نکته توجه داشته باشید که اگر هدف شما از خرید گوشی مطالعه متن یا وبگردی های طولانیست و بیشتر از اینستاگرام، وقت خود را صرف خواندن پست ها در شبکه هایی مانند فیسبوک و تلگرام می کنید و Zenfone 4 Max را انتخاب کرده اید باید زودتر خسته شدن چشم هایتان را نیز قبول کنید. بدون شک نباید از یک صفحه نمایش HD انتظار زیادی داشت اما در هر صورت رنگ ها با کیفیت قابل قبولی روی صفحه به چشم می خورند و همین داستان با ارفاق برای حداکثر روشنایی نیز صادق است.

از نظر سخت افزاری شاهد استفاده از ۳ گیگابایت حافظه رم و ۳۲ گیگابایت حافظه داخلی در چیپست مجتمع اسنپ دراگون ۴۳۰ هستیم. البته ظاهرا نسخه بین المللی این گوشی با ۴ گیگابایت رم و ۶۴ گیگابایت حافظه تولید می شود اما مدلی که در ایران به فروش می رسد از ۳ گیگابایت رم استفاده می کند. امکان ارتقای حافظه نیز به وسیله کارت microSD تا ظرفیت ۲۵۶ گیگابایت وجود دارد. چیپست مورد نظر دارای هشت هسته پردازشی در فرکانس ۱٫۴ گیگاهرتز و واحد رایانش گرافیکی Adreno 505 است. عملکرد پردازنده دستگاه در بنچمارک های مختلف در سطحی برابر با سایر رقیبان آن ارزیابی می شود. ۳ گیگابایت رم باعث می شود برای اجرای برنامه های سنگین و سوییچ کردن بین اپلیکیشن ها کمی دست به عصا باشید اما در عین حال کندی آزار دهنده ای در استفاده عادی مشاهده نخواهد شد.

دوربین

دوربین سلفی ۸ مگاپیکسلی ذنفون ۴ مکس به فلش LED مجهز است. در نتیجه در محیط هایی با نور کم می توان به داشتن عکس هایی با کیفیت تر امیدوار بود. با این حال زاویه دید ۸۵ درجه و گشادگی دیافراگم f2.2 باعث می شوند نویز تقریبا در هر محیط داخلی در عکس های سلفی وجود داشته باشد. قابلیت جالب و تا حدودی عجیبی که در تنظیمات بخش سلفی قرار دارد امکان ویرایش لحظه ای آن است. البته حتما در گوشی های دیگر هم دیده اید که می توان شفافیت پوست را در هنگام گرفتن عکس تغییر داد اما در Z4M با گزینه هایی مانند “درشت تر کردن چشم ها” یا “باریک تر کردن چانه” روبرو خواهید شد که شاید برای گروهی از سلفی باز ها جالب به نظر برسد.

دوربین های دوگانه پشت گوشی دارای دقت ۱۳ و ۵ مگاپیکسل هستند. دوربین ۱۳ مگاپیکسلی نقش دوربین اصلی را بازی می کند و دوربین ۵ مگاپیکسلی با زاویه دید ۱۲۰ درجه میدان گسترده تری را برای عکاسی در فضاهای کوچک در اختیار شما قرار می دهد. با این حال ۵ مگاپیکسل عددی نیست که بخواهید مانور چندانی روی کیفیت و جزئیات تصویر ثبت شده با آن داشته باشید و بهتر است استفاده از آن را به محیط هایی با نور کافی محدود کنید. عکاسی با لنز ۱۳ مگاپیکسلی در طرف دیگر کیفیت چندان بدی ندارد و برای گوشی هایی در این قیمت کافی و قابل قبول به حساب می آید. با این حال اینجا هم باید به فکر نور کافی باشید. از دیگر امکانات دوربین می توان به قابلیت تشخیص چهره، قابلیت فوکس لمسی و تصویربرداری HDR و همچنین استفاده از لرزشگیر الکترونیکی اشاره کرد.

به جز حالت عکاسی خودکار و Pro که دومی تنظیمات بیشتری مانند ISO، سفیدی و کنترل فوکس در اختیارتان قرار خواهد داد، حالت تایم لپس نیز در رابط کاربری قرار گرفته است. گزینه جالب تر حالت Super Resolution است که تصاویری با حجم تقریبا ۲ برابر و وضوح ۵۳ مگاپیکسلی ثبت می کند. کیفیت تصاویر ثبت شده در این حالت به وضوح بهتر از وضعیت استاندارد هستند و جزئیات بیشتری در آنها به چشم می خورند. با این حال برای گرفتن نتایج بهتر باز هم باید شرایط نوری مناسبی برای عکاسی در اختیار داشته باشید.

سمت راست در حالت ۱۳ و سمت چپ در حالت ۵۳ مگاپیکسلی

رابط کاربری

رابط کاربری Zen UI ایسوس در ذنفون ۴ مکس با تجربه ای که از کار کردن با سایر اندرویدی ها به دست خواهید آورد تا حدود زیادی متفاوت است. با وجود استفاده از نسخه ۷٫۱٫۱ اندروید اینجا نه خبری از استحاله کامل سیستم عامل مانند آنچه توسط سامسونگ رخ می دهد است و نه رابط کاربری به اندروید خام گوگل شباهت دارد. ایسوس تلاش کرده تا ایده های خود را در رابط کاربری اختصاصیش پیاده کند و می توان گفت از نظر ایجاد تمایز موفق نیز عمل کرده است. برای مثال می توان به تفاوت های کلیدی Zen UI در بخش نوتیفیکیشن ها، صفحه مدیریت خانه، تم ها و آیکون های اختصاصی به عنوان تفاوت های کلیدی سخن گفت و تنظیمات نزدیک به اندروید خام را از شباهت های رابط کاربری اختصاصی ایسوس با سایر اندرویدی ها دانست.

یکی از امکاناتی که در Zen UI در اختیار کاربران قرار می گیرد، امکان اجرای برخی دستوارت با لمس کردن صفحه به شکل حروف انگلیسی است. برای مثال اگر روی صفحه حرف C را بکشید اپلیکیشن دوربین اجرا خواهد شد و کشیدن حرف W برنامه آب و هوا را نمایش می دهد. این تنظیمات قابل برنامه ریزی و شخصی سازی هستند و ایده جالبی برای ایجاد میانبر به نظر می رسند. از دیگر ویژگی های کاربردی در Zen UI می توان به امکان خاموش کردن صفحه با دو بار تپ روی نمایشگر اشاره کرد که می تواند در مصرف کلید پاور صرفه جویی کند.

باتری و صدا

صدای تولید شده توسط اسپیکر ذنفون ۴ قابل قبول است. این صدا بلندی مناسبی دارد و اگر جلوی بلندگو پوشیده نشده باشد می توان روی شنیدن آن حتی در محیط های شلوغ هم حساب باز کرد. با این حال در زمان گوش دادن به موزیک اگر صدا از اندازه ای بلندتر باشد با افت کیفیت مواجه خواهید شد که برای یک گوشی در این بازه قیمتی طبیعی به نظر می رسد. یک حالت Outdoor Mode برای پخش صدا در محیط های خارجی نیز در رابط کاربری ایسوس در نظر گرفته شده که با کمی دستکاری تلاش می کند صدای بلندتری را تولید کند.

اما باتری درست همان چیزی است که ذنفون ۴ مکس سایر قابلیت های خود را برای تقویت آن فدا کرده. این دستگاه از یک باتری یون لیتیومی با ظرفیت ۵۰۰۰ میلی آمپر ساعت استفاده می کند که با در نظر گرفتن پردازنده رده ورودی و نمایشگر HD می تواند در حالت عادی بیشتر از ۲ روز (یا به عبارت دیگر نزدیک به ۳ روز) همراه شما باشد. همچنین حالتی به نام Super Saving در بخش تنظیمات باتری وجود دارد که در آن ارتباطات گوشی قطع شده و دستگاه برای مدت زمان بیشتری به فعالیت ادامه می دهد. اما نکته جالب تر درباره گوشی، امکان استفاده از آن به عنوان یک پاوربانک است. با یک کابل مناسب می توانید سایر دستگاه های دیجیتال را به وسیله Z4M شارژ کنید و حتی به کنترل شدت جریان خروجی از گوشی با توجه به شرایط دستگاه های در حال شارژ بپردازید.

ذنفون ۴ مکس دستگاهی است که با هدف به حداکثر رساندن عملکرد باتری ساخته شده و وظیفه خود را به خوبی انجام می دهد. بدون شک این دستگاه با هدف راضی کردن طیف خاصی از کاربران تولید شده و ادعایی درباره همه کاره بودن یا عملکرد بی نظیر در بخش های دیگر ندارد. اما اگر شما کاربری هستید که مدت زمان زیادی را خارج از منزل یا محل کار سپری می کنید و دسترسی شما به برق برای شارژ کردن گوشی محدود است، ذنفون ۴ مکس بدون شک بهترین انتخاب برای شما خواهد بود.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=۷٫۹; صفحه نمایش=۷٫۸; دوربین=۷٫۵; صدا=۸; طراحی=۸٫۲; باتری=۹٫۵; ارزش خرید=۸; {/REVIEW}

Powered by WPeMatico