اپلیکیشن بررسی قلب می تواند به جلوگیری از سکته کمک کند

اپلیکیشن بررسی قلب می تواند به جلوگیری از سکته کمک کند

هم رسان: شایع ترین نوع آرتیمی یعنی فیبریلاسیون دهلیزی ضربان نامنظم قلب است که در صورت عدم بررسی علل آن می تواند منجر به سکته، لخته شدن خون و نارسایی قلبی شود. تشخیص این وضعیت حتی در صورت استفاده از الکتروکاردیوگرام هم دشوار است. اما خبر خوب این است که یک اپلیکیشن به تازگی توسعه یافته می تواند به کاربران در این زمینه کمک کند.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، در مطالعه ای در سال ۲۰۱۱ دانشمندان دانشگاه Turku فنلاند با همکاران خود در بیمارستان دانشگاه Turku مشارکت کردند تا ببینند آیا می توان از شتاب سنج های کوچک برای تشخیص حرکات کوچک قفسه سینه مرتبط با فیبریلاسیون دهلیزی استفاده کرد. نتیجه این مطالعه از این بود که امکان چنین کاری وجود دارد، و این مسئله باعث شد که این سوال برای این گروه مطرح شود که آیا شتاب سنج های موجود در گوشی های هوشمند استاندارد می توانند از عهده این کار بر بیایند یا خیر.
به همین منظور، یک تیم تحقیقاتی به رهبری ترو کویویستو اپلیکیشنی را اخیرا ایجاد کرده اند که کاربر باید گوشی خود را بر روی سینه خود قرار دهد تا این اپلیکیشن بتواند این حرکات کوچک ایجاد شده با ضربان قلب را شناسایی و تجزیه و تحلیل کند. در یک مطالعه انجام شده بر روی ۳۰۰ بیمار حاضر در بیمارستان که نیمی از آنها فیبریلاسیون دهلیزی داشتند، این اپلیکیشن در شناسایی این وضعیت ۹۶ درصد با موفقیت عمل کرد، این اپلیکیشن حتی با وجود این که بسیاری از بیماران دارای مشکلات قلبی دیگری نیز بودند، باز هم توانست به درستی تشخیص دهد.

در حال حاضر این اپلیکیشن توسط شرکت Precordior Ltd برای توزیع در بین کاربرانتوسعه بیشتری یافته است که در نهایت بیماران، پزشکان در داخل مطب هایشان و یا کارکنان بیمارستان های کشورهای در حال توسعه می توانند از آن برای بررسی وضعیت سلامت استفاده کنند. این تحقیق اخیرا در مجله Circulation منتشر شده است.
دانشمندان دانشگاه هنگ کنگ چین نیز یک اپلیکیشن تشخیص فیبریلاسیون دهلیزی توسعه داده اند، البته این اپلیکیشن از دوربین گوشی برای تجزیه و تحلیل تغییرات کوچک در رنگ پوست چهره بیمار استفاده می کند. این تغییرات کوچک می تواند نشانه ای از نواسانات ضربان قلب باشد.

نوشته اپلیکیشن بررسی قلب می تواند به جلوگیری از سکته کمک کند اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

تزریق انسولین به کودکان با روشی جالب و سرگرم کننده!

تزریق انسولین به کودکان با روشی جالب و سرگرم کننده!

هم رسان: هر ساله حدود ۸۰ هزار کودک در دنیا مبتلا به دیابت نوع ۱ می شوند. تزریق انسولین از نگاه کودکان شاید کمی ترسناک و ناراحت کننده باشد. به تازگی یک طراح مکزیکی به نام Renata Souza Luque ، ابزاری را طراحی کرده که تزریق انسولین را برای کودکان کمی سرگرم کننده می کند.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان، طراحان در طراحی لوازم پزشکی با چالش های بسیاری روبه رو هستند و این چالش ها در طراحی برای کودکان بیشتر هم می شود. Thomy نام ابزار تزریق انسولینی است که Renata برای کودکان طراحی کرده است.

وی پس از تشخیص دیابت نوع ۱ در پسرعموی هفت ساله خود، تصمیم به طراحی این وسیله گرفت. توماس روزانه باید ۵ بار تزریق انسولین را انجام می داد و از آنجایی که از آمپول زدن می ترسید باید چاره ای برای این کار می اندیشیدند. از همین رو Renata ابزار Thomy را طراحی کرد، ابزاری که می توان با آن تزریق انسولین کودکان را با شیوه ای سرگرم کننده و جالب انجام داد.

ابزار Thomy سه مشکل عمده در تزریق انسولین به کودکان را برطرف می کند. در جعبه ی Thomy تاتو های موقتی ارائه شده که نه تنها چاپ آنها بر روی پوست برای کودک جالب به نظر می رسد بلکه به گونه ای طراحی شده که محل درست تزریق را هم نشان می دهد. این نکته بسیار مهم است که دو تزریق را در یک نقطه از پوست انجام ندهید و با این کار از تشکیل غده های چربی جلوگیری کنید. در این تاتو ها نقطه های رنگی مختلفی مشخص شده که هر بار می توان بر روی یکی از این نقطه ها تزریق را انجام داد. پیش از هر بار تزریق لازم است که روی نقطه های رنگی با الکل ضد عفونی شود تا اطمینان حاصل شود که پوست کاملاً ضدعفونی شده و عاری از هر گونه میکروب است. پس از تعیین محل تزریق، تزریق با فشردن یک دکمه که از پلاستیک ترموکرومیک ساخته شده انجام می شود و در این حین رنگ وسیله تغییر می کند. بازه ی زمانی تغییر رنگ این وسیله تقریباً هم زمان با زمان لازم برای تزریق انسولین به بدن است. تغییر رنگ وسیله حواس کودک را از تزریق و سوزن پرت می کند و همین مسئله باعث می شود تا کودک با ترس کمتری تزریق انسولین را انجام دهد.

نوشته تزریق انسولین به کودکان با روشی جالب و سرگرم کننده! اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

فلس ماهی به التیام زخم کمک می کند

فلس ماهی به التیام زخم کمک می کند

هم رسان: مطمئناً بسیاری از ما از فواید بسیار زیادی که فلس یا پولک ماهی دارد بی خبر هستیم. این موضوع درباره ی افراد مشغول در صنعت ماهیگیری نیز صدق می کند و به همین دلیل است که هر ساله مقادیر زیادی از فلس های ماهی را دور می ریزند. طبق مطالعه دانشمندان دانشگاه Nanyang Technological در سنگاپور، ممکن است بتوان از فلس های ماهی برای التیام زخم بدن انسان استفاده کرد.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، محققان با جمع آوری فلس ماهی های سی باس، مار ماهی و تیلاپیا از یک مزرعه ی پرورش ماهی در سنگاپور، کلاژن آنها را استخراج کردند. این کلاژن پس از تغییراتی به پوست موش ها تزریق شد و پس از موجب تشکیل عروق خونی و های لنفاوی شد. این مسئله نشان داد مواد مذکور روش مناسب و کارآمدی برای ترمیم و بازسازی بافت پوست است.
گرچه در حال حاضر کلاژن مورد استفاده در فرآیند ترمیم زخم ها معمولاً از پوست گاو، خوک و گوسفندان گرفته می شود. به گفته ی محققان استفاده از این حیوانات به عنوان منبع تامین کلاژن با چند مانع رو به رو است.

به گفته ی استدیار «کلو چونگ»، استفاده کلینیکی از این مواد با محدودیت های فرهنگی و مذهبی همراه است به علاوه ی اینکه فرآیندهای کنترل بیشتری برای اجتناب از انتقال بیماری از این حیوانات به انسان باید انجام گیرد. همچنین فلس های ماهی منبع ارزان تری برای تامین کلاژن هستند چراکه به عنوان یک ماده ی دور ریز به حساب می آیند و همچنین کارایی بهتری دارند.
همین محققان در مطالعات قبلی خود نشان دادند که کلاژن مشتق شده از فلس ماهی در مقایسه با کلاژن مشتق شده گاوها ، سلول های اندوتلیال (لایهٔ درون رگی) ورید نافی انسان را تا ۲٫۵ برابر بیشتر برای بیان نوعی کلاژن مسئول تشکیل عروق خونی تحریک می کنند.

نوشته فلس ماهی به التیام زخم کمک می کند اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

یک داروی ضد سرطان رفتارهای شبیه به اوتیسم را در آزمایشات موش بهبود بخشید

یک داروی ضد سرطان رفتارهای شبیه به اوتیسم را در آزمایشات موش بهبود بخشید

هم رسان: یک تحقیق جدید در دانشگاه بوفالو نشان می دهد که یک داروی ضد سرطان تائید شده می تواند تا حد زیادی بر کمبود های اجتماعی مرتبط با اختلال طیف اوتیسم را تحت تاثیر قرار دهد. در حال حاضر این تاثیر تنها در مورد نمونه های حیوانی مورد مطالعه قرار گرفته است، اما این تحقیق امیدوارکننده می تواند مسیر را برای تولید یک داروی درمانی هموار کندکه به تقویت مهارت های ارتباطی و اجتماعی در افراد مبتلا به اوتیسم کمک می کند .

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، این مطالعه جدید بر روی ژنی با نام Shank3 تمرکز کرده است. تحقیقات قبلی حاکی از این هستند که ارتباط زیادی بین اختلال و کمبود Shank3 و الگوهای رفتاری خارج از قاعده مرتبط با اوتیسم وجود دارد. دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که Shank3 نقش مهمی در ارتباطات عصبی ایفا می کنند و موش های دارای ژن Shank3 غیرفعال دستکاری شده رفتارهای اوتیسم مانند از جمله رفتارهای تکراری بی اختیار و یا اضطراب را از خود نشان می دهند.
این مطالعه جدید این موش های دارای کمبود Shank3 را با مقدار کمی از داروی رومیدپسین برای تنها سه روز درمان کردند و رومیدپسین یک داروی ضد سرطان تائید شده توسط FDA است که در چندین سال اخیر برای درمان لنفوم (سرطان غدد لنفاوی) تجویز می شود. پس از این درمان کوتاه مدت این موش ها بهبود های اجتماعی و رفتاری قابل توجهی برای مدت چند هفته از خود نشان دادند. این مدت تاثیر یک درمان مشابه در انسان پیشنهاد می کند که می تواند مدت زمان بیشتری طول بکشد، چرا که چند هفته در زندگی موش ها برابر با چندین سال در عمر انسان است.

سرپرست این تیم تحقیقاتی می گوید:”ما یک ترکیب مولکولی کوچک کشف کرده ایم که بدون ایجاد عوارض جانبی مشخصی تاثیرات عمیق و طولانی مدتی بر اختلالات اجتماعی اوتیسم مانند نشان می دهد، در حالیکه بسیاری از ترکیبات در حال استفاده برای درمان بیماری های روان شناختی هیچ تاثیری بر این نشانه های اصلی اوتیسم ندارند.”
این اولین مورد از تحقیقات نیست که نشان می دهند یک داروی سرطان می تواند Shank3 را مجددا فعال کند. در سال ۲۰۱۶ یک تیم تحقیقاتی از یک داروی ضد سرطان سینه با نام تاموکسیفن با تاثیرات مشابه در موش های دارای ژن Shank3 غیر فعال دستکاری شده استفاده کرد. این تحقیق همچنین تغییرات مثبتی را در رفتار حیوان از جمله کاهش اضطراب و بهبود مهارت های حرکتی نشان داد.
تحقیقات در حال افزایش در این زمینه هر روز ارتباطات بیشتری بین بیماری اوتیسم و سرطان را نشان می دهند. یان می گوید: “همپوشانی گسترده ژن های در معرض خطر اوتیسم و سرطان، که بسیاری از آنها عوامل بازسازی کروماتین هستند، از ایده استفاده از داروهای اپی ژنتیک استفاده شده در درمان سرطان به عنوان درمان های هدفمند برای اوتیسم حمایت می کنند.
این مطالعه جدید در مجله Nature Neuroscience به چاپ رسیده است.

نوشته یک داروی ضد سرطان رفتارهای شبیه به اوتیسم را در آزمایشات موش بهبود بخشید اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

زندگی در “ارتفاعات ” میزان خودکشی را افزایش می دهد

زندگی در “ارتفاعات ” میزان خودکشی را افزایش می دهد

هم رسان: گروهی از دانشمندان دانشگاه یوتا به سرپرستی دکتر برنت مایکل کییس با انجام تحقیقاتی به این نتیجه رسیدند که افراد ساکن در مناطق مرتفع تر بیشتر در معرض خطر خودکشی هستند. این محققان یک نظریه درباره دلیل این مسئله و همچنین توصیه هایی درباره آن ارائه کرده اند.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، کییس و همکاران او در این مطالعه ۱۲ تحقیق انجام شده در گذشته را مورد بررسی قرار دادند که همگی آنها درباره رابطه خودکشی یا افسردگی با ارتفاع بودند. این دانشمندان به این نتیجه رسیدند که خودکشی در ایالت ها کوهستانی آریزونا، کلرادو، آیداهو، مونتانا، نوادا، نیومکزیکو، یوتا و وایومینگ شایع تر است، البته آلاسکا و ویرجینیا نیز از نرخ بالایی برخوردار هتسند.
دانشمندان در بررسی میزان خودکشی در مناطق مختلف آمریکا متوجه شدند که میزان خودکشی در هر ۱۰۰هزار نفر در ارتفاعات ۱۷٫۷، در ارتفاعات متوسط ۱۱٫۹ و در ارتفاعات کم تنها ۴٫۸ نفر است. به هر حال به جای این که یک افزایش یکنواخت در میزان خودکشی با افزایش ارتفاع وجود داشته باشد، این نرخ در ارتفاعات بین تقریبا ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ پایی از افزایش ناگهانی برخوردار است.

اگرچه این مطالعات عوامل دیگری که ممکن است منجر به افزایش میزان خودکشی در بعضی از جاها می شوند را در نظر نگرفته است، اما باید به خاطر داشت که عوامل دیگری مانند فقر و درآمد پایین نیز نقش مهمی در این اتفاق ایفا می کنند. اما مسئله جالب توجه این است که افراد ساکن در ارتفاعات در معرض خطر کمتر مرگ به خاطر سایر علت ها هستند. همچنین این دانشمندان متوجه شدند که داشتن سلاح گرم در خانه نیز نمی تواند با عامل ارتفاع برابری کند.
طبق گفته های گروه کییس دلیل افزایش خودکشی در ارتفاعات می تواند اختلالی با نام hypobaric hypoxia مزمن یا کاهش سطح اکسیژن خون به دلیل فشار پایین اتمسفر باشد. این محققان معتقدند که می توان این مشکل را با استفاده از دارو و درمان برای کاهش سطح سروتونین ناقل عصبی یا تحت تاثیر قرار دادن انرژی زیستی مغز مورد توجه قرار داد.
این تحقیق اخیرا در مجله Harvard Review of Psychiatry منتشر شده است.

نوشته زندگی در “ارتفاعات ” میزان خودکشی را افزایش می دهد اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

هیدروژل ضد سرطان تا زمان تاثیر در محل مورد نظر باقی می ماند

هیدروژل ضد سرطان تا زمان تاثیر در محل مورد نظر باقی می ماند

هم رسان: ممکن است درمان سرطان در داخل بدن خود ما قرار داشته باشد که همان سیستم ایمنی است . تنها باید این سیستم را تقویت و تحریک کرد تا بتواند این سلول های سرکش را شناسایی و تخریب کند و این موضوعی است که در رشته ایمنی درمانی به آن پرداخته می شود. برای رسیدن به این هدف یک هیدروژل جدید ارائه شده است که می توان آن را مستقیما به محل تومور تزریق کرد و این هیدروژل در محل تومور باقی می ماند تا تاثیر داروهای ایمنی درمانی را برای مدت زمان طولانی تری آزاد شود.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، در مبارزه سلول های سرطانی و سیستم ایمنی بدن، این سیستم ایمنی است که می تواند همواره پیروز میدان باشد.
هدف از ایمنی درمانی تغییر فرصت ها و احتمالات به نفع ما است، که می تواند سیستم ایمنی بدن را به تکنیک های جدیدی برای شناسایی و کشتن سلول های سرطانی مجهز کند. این تکنیک ها اساسا شامل برداشت یک نمونه از سلول های T بیمار، تغییر و مهندسی ژنتیکی آنها برای حمله به تومورها و بازگرداندن آنها به بدن بیمار است. تکنیک های دیگر ممکن است بتوانند تنها با یک تزریق شبیه به یک واکسن سرطان این سیستم را تحریک کنند.
دی نوکلئوتید های حلقوی (CDNs) نوعی از داروهایی هستند که در درمان های ایمنی درمانی مورد استفاده قرار می گیرد و این درمان معمولا از طریق یک تزریق ساده انجام می شود. مشکل اصلی در استفاده از این دارو ها این است که دارو ها در سرتاسر بدن گسترش می یابند که این مسئله باعث تمرکز کمتر دارو در محل تومور و در نتیجه خروج سریع تر آن از بدن می شود.
در مطالعه جدیدی که توسط محققان دانشگاه رایس و مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس انجام شده، روش های حفظ داروها برای مدت زمان طولانی تر در محل تومور را مورد بررسی قرار می دهد. CDN ها به جای این که با یک محلول مایع مورد استفاده قرار گیرند، در هیدروژل های پپتید چند دامنه ای خودسامان (MDP) قرار داده می شوند. این داروها به شکل مایع برای تزریق آماده می شوند، اما پس از تزریق در داخل بدن و پیش از از بین رفتن آهسته با گذشت زمان به مواد نیمه جامد تبدیل می شوند. در این فرایند آنها CDN های ضد سرطان خود را به تدریج و با دقت آزاد می کنند. این تیم اختراع خود را STINGel نامیده اند.

« جفری هارتجرینک » سرپرست این تیم تحقیقاتی می گوید:” روش اصلی مصرف داروی CDN به صورت تزریقی است اما این کار باعث انتشار بسیار سریع دارو در سراسر بدن می شود و غلظت آن را در محل تومور به سطح بسیار پایین کاهش می دهد. اما روش STINGel با استفاده از همان مقدار داروی CDN، باعث تجمع دارو در نزدیکی تومور برای مدت زمان بیشتر می شود.”
محققان تاثیر STINGel را در یک سری از آزمایشات هم در موش ها و هم در لوله های آزمایشگاهی مورد بررسی قرار دادند. آنها موش ها را به به ۶ گروه ۱۰ تایی تقسیم کردند. یکی از این گروه ها از همان تزریق های رایج CDN را دریافت کردند. گروه دوم با کنترل کلاژن های موجود در بدن خودشان درمان شدند، در حالیکه گروه سوم همان مقدار کلاژن همراه با CDN را دریافت کردند. یک گروه STINGel را دریافت کرد که حاوی CDN در یک هیدروژل MDP بود و گروه آخر نیز MDP بدون CDN دریافت کرد.
این تیم تحقیقاتی به این نتیجه رسید که از میان گروه هایی که تنها با CDN مایع و یا کلاژن و CDN مورد معالجه قرار گرفتند، تنها ۱۰ موش توانست تا ۱۰۵ روز مقاومت کند و زنده بماند. از طرف دیگر موش های مورد معالجه با STINGel، شش موش از ۱۰ عدد به همان مقدار زنده ماندند. اما موضوع جالب این است که وقتی محققان سلول های سرطانی بیشتری را وارد بدن این موش ها کردند باز هم گروه موفق به مقابله با آنها شد. این مسئله نشان می دهد که سیستم ایمنی آنها یاد گرفته است که سلول های سرطانی را در آینده به خوبی تشخیص دهند، این شروعی امیدوارکننده در جهت یافتن یک واکسن احتمالی است.
هارتجرینک می گوید:” هیدروژل MDP محیطی مناسب برای آزاد سازی CDN فراهم می آورد که دیگر ژل ها نمی توانند با این برابری کنند. CDN که ما در این مطالعه مورد استفاده قرار دادیم، همان دارویی است که در حال حاضر در درمان های کلینیکی تزریق می شود. ما تصور می کنیم که روش STINGel این توانایی را دارد که دامنه استفاده از این داروی قوی ایمنی درمانی را به طیف وسیعی از سرطان های مقاوم گسترش دهد.”
این مطالعه در مجله Biomaterials به چاپ رسیده است.

نوشته هیدروژل ضد سرطان تا زمان تاثیر در محل مورد نظر باقی می ماند اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

کشف نشانگر زیستی سرطان ریه امید های تازه ای برای شناسایی و درمان این بیماری ایجاد کرد

کشف نشانگر زیستی سرطان ریه امید های تازه ای برای شناسایی و درمان این بیماری ایجاد کرد

هم رسان: گروهی از دانشمندان استرالیایی مشخصه مولکولی جدیدی برای نوع تهاجمی از سرطان ریه با نام آدنوکارسینوم کشف کرده اند. به نظر می رسد که این سرطان ها متابولیت های خاصی را ایجاد می کنند که می توان آنها را در نمونه های پلاسما شناسایی کرد، که این مسئله این امیدواری را ایجاد می کند که بتوان در آینده برای شناسایی این شرایط از یک آزمایش خون تشخیصی استفاده کرد.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، کیت ساترلند یکی از محققان این تحقیق می گوید:” بیش از بیست درصد از آدنوکارسینوم های ریوی در مسیر KEAP1/NRF2 تغییراتی داشته اند، که نشان می دهد این یک عامل اصلی سرطان است. این سرطان ها تا حد زیادی تهاجمی هستند و در مقابل درمان های استاندارد رایج مقاومت می کنند و علایم تشخیصی ضعیفی دارند، بنابراین درمان های جدیدی برای این سرطان ها مورد نیاز است.”
بیش از ۴۰ درصد از سرطان های ریه آدنوکارسینوم هستند و یک پنجم از این تومورهای خاص در مقابل شیمی درمانی و پرتودرمانی مقاوم هستند. این مطالعه جدید نشان می دهد که این سرطان های خاص به شکل جدیدی از ایمونوتراپی های ضد PD-1 و ضد CTLA-4 که با عنوان checkpoint inhibitors شناخته می شوند، به خوبی پاسخ می دهند. امکان شناسایی راحت و سریع این تومورهای خاص به پزشکان متخصص اجازه می دهد تا آن دسته از بیمارانی که به درمان های ایمونوتراپی جدید به بهترین نحو پاسخ خواهند داد را بهتر شناسایی کنند.

نتیجه دیگر این تحقیق جدید شناسایی نشانگرهای متابولیک منحصر به فرد است که می توان در نمونه های خونی آنها را شناسایی کرد که به یک آزمایش خونی زودهنگام اشاره دارد.
ساترلند می گوید که با همکاری دیگر محققان موسسه Bio21 موفق به نشانه هایی شده اند که سلول های سرطانی از خود در خون به جای گذاشته اند. این روش نه تنها می تواند بیمارانی که به ایمونوتراپی ها واکنش نشان می دهند را شناسایی کند، بلکه می تواند روشی ساده و غیرتهاجمی برای تشخیص اولیه سرطان های ریه باشد.
در حال حاضر این مسیر مولکولی تنها در نمونه های حیوانی شناسایی شده است و در مراحل بعدی این تست ها بر روی بیماران مبتلا به سرطان ریه امتحان خواهد شد. بنابراین تا کاربرد این روش در بیمارستان ها مدت زمان زیادی باقی مانده است، اما این کشف جدید اولین قدم مهم و حیاتی در جهت انجام آزمایش خونی است که می تواند سرطان های ریه را شناسایی کند و پزشکان را به سوی درمان های موفقیت آمیز تر هدایت کند.
این تیم تحقیقاتی تکنیک خود را در فیلم زیر نشان می دهند.
این مطالعه در مجله Cell Metabolisml به چاپ رسیده است.

نوشته کشف نشانگر زیستی سرطان ریه امید های تازه ای برای شناسایی و درمان این بیماری ایجاد کرد اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

سیستم ایمنی بدن چگونه می تواند با وجود جوان سازی مداوم پوست تاتو را ثابت نگه دارد

سیستم ایمنی بدن چگونه می تواند با وجود جوان سازی مداوم پوست تاتو را ثابت نگه دارد

هم رسان: یک مطالعه جدید و قابل توجه موضوع ثابت ماندن جوهر تاتو (خالکوبی) در روی پوست بدن را مورد بررسی قرار داده است. این مطالعه حاکی از این است که سلول های موجود در غشاء میانی پوست به جای این که ثابت و بدون تغییر باشند، دائما در حال از بین رفتن هستند و رنگدانه های تاتو را به سلول های جدید انتقال می دهند و در نتیجه این تاتوها ثابت به نظر می رسند. این کشف می تواند تکنیک های موثری برای حذف کامل خالکوبی ها از روی پوست ارائه دهد.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، پیش از این تصور کارشناسان بر این بود که ثبات تاتو روی پوست به این دلیل است که جوهر این تاتو ها به لایه ای غیرقابل تجدید و فاقد بازسازی از پوست به نام غشای داخلی پوست نفوذ می کند. مطالعه ای که چند سال پیش انجام شد نشان می داد که نوعی از گلبول های سفید خون با نام ماکروفاژها که توسط سیستم ایمنی بدن تنظیم می شوند، به محض این که تاتو انجام می شود رنگ دانه ها را می خورند. سپس این اعتقاد وجود داشت که ماکروفاژها تا پایان عمر فرد در یک محل باقی می مانند که این مسئله باعث ثابت ماندن تاتو می شود.
در حال حاضر تحقیقی از Centre d’Immunologie de Marseille-Luminy نشان می دهد که این ماکروفاژهای حامل رنگدانه در واقع همواره در حال جوان سازی و بازسازی هستند و رنگدانه های تاتو را به طرز غیرمنتظره ای متغیر به ماکروفاژ های جدید انتقال می دهند.

این تیم تحقیقاتی موش های مهندسی شده ژنتیکی را پرورش داده اند که می توانند به راحتی ماکروفاژهای غشای میانی پوست را از بین ببرند. یک خط سبز رنگ روی دم موش تاتو شد و سپس ماده ای به او تزریق شد که برای از بین بردن ماکروفاژهای حامل رنگدانه آماده شده بود. اما به طرز عجیب و غریبی با وجود این که تمامی ماکروفاژهای حامل رنگدانه ها از بین رفتند اما تاتو هنوز هم وجو داشت. این شواهد باعث شد تا محققان این فرضیه را عنوان کنند که جوهر تاتو بدون هیچ اختلالی در ثبات تاتو به ماکروفاژهای جدید منتقل می شوند.
این تیم برای تأیید این فرآیند انتقال غیرمنتظره، قسمت هایی از پوست تاتو شده را به یک موش جدید پیوند داد. پس از ۶ هفته از پیوند، این پوست مورد بررسی قرار گرفت تا مشخص شود که بیشتر ماکروفاژهای حامل رنگدانه متعلق به موش گیرنده است و نه موش اهدا کننده. این مسئله نشان می دهد که ماکروفاژهای اهدا کننده از بین رفته و رنگدانه ها را به ماکروفاژهای جدید موش گیرنده انتقال داده اند.
این تحقیق علاوه بر این که اطلاعات جدید درباره علل ثابت ماندن جوهر تاتو بر روی پوست ارائه می دهد، درمان های بالقوه جدیدی برای از بین بردن بهتر تاتو ها مطرح می کنند. در حال حاضر تکنیک حذف لیزری خالکوبی، رنگدانه های باقیمانده در ماکروفاژها را به اندازه های کوچک تجزیه می کنند که از طریق سیستم لنفاوی دفع می شوند. اما از آنجایی که این ماکروفاژها می توانند ذرات رنگدانه ها را پیش از خروج از بدن مجددا جذب کنند به چندین دوره درمان برای حذف کامل نیاز خواد بود.
برنارد مالیسن سرپرست این تیم تحقیقاتی می گوید:” روش درمان ترکیبی جراحی لیزری و برداشتن موقت ماکروفاژهای موجود در پوست تاتو شده می تواند به حذف کامل تاتو ها کمک کند. در این روش ترکیبی، ذرات ریز رنگدانه تولید شده با استفاده از دستگاه های لیزری فورا مجددا جذب نخواهد شد و این شرایط احتمال خروج این ریزدانه ها از بدن توسط سیستم لنفاوی افزایش می دهد.
این مطالعه در مجله Experimental Medicine به چاپ رسیده است.

نوشته سیستم ایمنی بدن چگونه می تواند با وجود جوان سازی مداوم پوست تاتو را ثابت نگه دارد اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

روش جدید درمان فوبیا با “خواندن ذهن”

روش جدید درمان فوبیا با “خواندن ذهن”

هم رسان: دانشمندان ژاپنی و آمریکایی به تازگی سیستم جدیدی را توسعه داده اند که امید می رود با استفاده از آن بتوان افراد مبتلا به فوبیای حاد را درمان کرد. این سیستم مبتنی بر fMRI ( تصویرسازی تشدید مغناطیسی کارکردی ) است و با استفاده از آن می توان تصویری را که بیمار از آن می ترسد را دید.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، در ابتدای کار، از مغز ۳۰ فرد سالم از نظر روان شناختی در حین تماشای تصاویر مختلف حیوانات اسکن fMRI گرفته شد. دانشمندان با این کار توانستند الگوهای منحصر به فرد فعالیت مغزی مربوط به درک تصاویر موجودات را دریابند. گرچه اختلاف های فیزیولوژیکی بین شرکت کنندگان وجود داشت اما با این حال الگوهای قابل تشخیص مشترکی نیز دیده می شد.

در مرحله بعد اسکن fMRI بر روی مغز ۱۷ فرد که ترس شدیدی از حداقل دو حیوان داشتند (به عنوان مثال مار و عنکبوت) انجام شد. یک کامپیوتر اسکن های آنها را در لحظه تجزیه و تحلیل می کرد و هر بار که سیگنال های مغزی مربوط به ترس از یک موجود را تشخیص می داد (حتی اگر فرد در ناخودگاه تصویری را مجسم کرده بود)، شرکت کنندگان یک پاداش نقدی ناچیز دریافت می کردند. بدین ترتیب ، آنها دیدگاه مثبتی نسبت به حیوانات پیدا می کردند به طوری که آزمایش ها نشان می داد که پس از این از آنها ترس کمتری داشتند.
در روش های سنتی، فوبیا از طریق قرار گرفتن در موقعیت ترس یا نمایش صحنه های ترسناک درمان می شود. این کار می تواند برای بیمار بسیار ناخوشایند باشد به طوری که بسیاری از بیماران از درمان خودداری می کنند. به همین دلیل دانشمندان ابتدا الگوهای مغزی افراد سالم ذهنی را تجزیه تحلیل کردند بنابراین افراد مبتلا به فوبیا می توانستند از تماشای تصاویر حیواناتی که از آنها وحشت داشتند صرف نظر کنند.
در نهایت ، امید می رود که بتوان از این روش جدید به عنوان یک روش درمانی با ناراحتی و ترس کمتر برای بیماران فوبیا استفاده کرد.
اخیراً مقاله ای در این خصوص در مجله ی Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America منتشر شده است.

نوشته روش جدید درمان فوبیا با “خواندن ذهن” اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

امکان درمان بهتر افسردگی با یافته های جدید

امکان درمان بهتر افسردگی با یافته های جدید

هم رسان: داروهای ضد افسردگی می تواند تغییرات مثبتی را در برخی از افراد ایجاد کند اما متاسفانه این تغییرات مثبت در همه ی افراد اتفاق نمی افتد. علاوه بر این ، بیماران پس از چندین هفته استفاده از داروهای ضد افسردگی می توانند تاثیرات آن را مشاهده کنند. اکنون با وجود یافته های جدید دانشمندان Scripps Research Institute ، ممکن است امید جدیدی برای درمان افسردگی وجود داشته باشد.

به گزارش پایگاه خبری هم رسان و به نقل از نیواطلس، تیم تحقیقاتی اسکریپس(Scripps) به سرپرستی پروفسور «کریل مارتمیانوف» دریافته اند، پروتئین گیرنده ی موسوم به GPR158 در افراد مبتلا به اختلال افسردگی حاد افزایش می یابد.
همین یافته باعث شد تا دانشمندان آزمایشاتی را بر روی موش های آزمایشگاهی انجام دهند، برخی از این موش دارای سطح بالایی از پروتئین GPR158 و برخی از آنها فاقد آن بودند. پس از انجام آزمایشات مشخص شد، موش های آزمایشگاهی با سطح بالای GPR158 در هر دو جنس (نر و ماده) پس از قرارگیری در معرض استرس شدید رفتارهای افسردگی مشابهی را از خود بروز می دهند در حالی که موش های فاقد GPR158، همچنان رفتار معمولی داشتند.

دانشمندان متعاقباً دریافتند که پروتئین GPR158 روی مسیرهای مهم پیام رسان مربوط به تنظیم حالت خلقی در قشر پیش پیشانی مغز تاثیر می گذارد. گفتنی است ، ساز وکار دقیق صورت گرفته در این رابطه هنوز به طور کامل مشخص نشده است. با این وجود این یافته ها می تواند پاسخ این مسئله باشد که چرا برخی افراد از لحاظ ذهنی به استرس مقاوم هستند و همین مسئله در برخی موجب افسردگی می شود.
پروفسور مارتمیانوف می گوید:” گام بعدی این تحقیقات ایجاد دارویی است که بتواند این گیرنده را هدف قرار دهد.”
مقاله ای در رابطه با این تحقیق در مجله ی eLife منتشر شده است.

نوشته امکان درمان بهتر افسردگی با یافته های جدید اولین بار در هم رسان پدیدار شد.

Powered by WPeMatico